Wie toevallig passeert in Hasselt, kan net zo goed even binnenspringen in het gratis museum Z33. Momenteel is dit huis voor actuele kunst getransformeerd in een reusachtige sculptuur.
Z33 gaf de jonge kunstenaar Philip Metten de kans om een eerste grote solotentoonstelling te maken. Metten stelde dan maar meteen voor Z33 te kapen en te transformeren in één groot kunstwerk. Philip Metten houdt van sculpturen maar niet van logge, statische constructies. Hij streeft er dan ook naar innovatief te zijn binnen de beeldhouwkunst. Zijn sculpturen leggen een link tussen primitieve, religieuze kunstvormen en hedendaagse archetypen. Deze elementen vormen de basis voor de hedendaagse architecturale sculptuur Innercoma in en rond Z33.
Innercoma is echter geen soloproject. In de sculptuur worden werken van Romeo Hoornaert, Eva De Leener, Tom Tosseyn en Toon Aerts geïntegreerd. Zo schilderde Eva De Leener, beïnvloed door de “God ziet u” plaatjes van vroeger, de ogen boven de in- en uitgang. Toon Aerts maakte een film die geprojecteerd wordt in de grote zaal van Z33. Tom Tosseyn ontwierp dan weer het vreemde Star Warsachtige geschrift dat je op de sculptuur kan zien en dat ook onder de vorm van een print terugkomt op de muren in het gebouw.
Dreigend maar kort
Wanneer ik Innercoma zelf met een bezoekje vereer, is mijn eerste indruk dat ik de gapende, zwarte muil van een monster binnenstap. Twee grote ogen staren mij aan, een spiegelend kruis weerkaatst de felle zomerzon en daarboven hangt precies het onderdeel van een ruimteschip. Wanneer ik de moed heb vergaard om naar binnen te treden, kom ik terecht in een fluorescerend labyrint. Mysterieuze, felgele patronen leiden me door de donkere gangen. Ik lijk wel in Star Trek te figureren. Op de achtergrond klinkt dreigende, tribale muziek; net alsof er straks iets of iemand ritueel geofferd gaat worden. Ik volg het geluid en kom in de filmzaal terecht waar ik een video zie met de schepper van Innercoma in de hoofdrol. De film zit vol rituelen, symbolen en Sci-Fi referenties. Een film die niemand onberoerd laat.
Z33 is niet groot en je staat dan ook weer in een wip buiten. Soms krijg ik de indruk eerder in een kleine maar leuk aangeklede discotheek te staan dan in een museum. Je doet exact drie minuten over deze tentoonstelling, tenzij je de film helemaal uitkijkt. Misschien valt dit toch wat te klein uit, ook al gaat het om een gratis expo.Toch heeft deze tentoonstelling iets speciaals over zich en is het leuk om even in het futuristische labyrint te verdwalen.



