In het Centrum voor Hedendaagse Kunst Wiels loopt momenteel de tentoonstelling My Dirty Little Heaven van Wangechi Mutu. De werken hebben de intrigerende eigenschap tussen schoonheid en horror te schipperen en zijn een bezoekje meer dan waard.
De tentoonstelling is opgebouwd uit drie elementen: film, installatie en collage. Wangechi Mutu werd geboren in Kenia en haar Afrikaanse afkomst schemert geregeld door in haar werken. De bezoeker kan naar twee films kijken. In de eerste film zie je een Afrikaanse vrouw de vloer schuren, wat hard labeur is. Deze video is enorm veelzeggend over het leven van de doorsnee vrouw in Afrika. De andere film is mysterieuzer: we zien het silhouet van een Afrikaanse vrouw in iets wat lijkt op een bijna opgedroogde waterput. Waar ze mee bezig is, is volstrekt onduidelijk, maar het is wel intrigerend. Ondertussen vullen geluiden van stromend water de expositieruimte.
Een vilten baobab
In de ruimte bevinden zich ook drie installaties. Twee daarvan bestaan uit ondersteboven hangende wijnflessen waaruit zéér langzaam kaarsvet druipt, soms zelfs zo langzaam dat het kaarsvet stolt voordat het naar beneden kan vallen in de klaarstaande kommetjes. De meeste flessen bevatten wit kaarsvet, maar in enkele flessen is het kaarsvet rood, wat voor een bloederig effect zorgt in de schalen. De derde installatie bestaat uit een boom - waarschijnlijk een baobab - gemaakt van vilt en plakband. Mutu werkt namelijk graag met goedkope stoffen, eveneens een verwijzing naar haar Afrikaanse achtergrond: in de vele Keniaanse sloppenwijken moeten de bewoners het immers ook stellen met het materiaal dat voorhanden is. Vanuit diezelfde optiek zijn de vruchten van de baobab dan ook gemaakt van zwarte vuilniszakken.
Griezelige, prachtige collages
Het hoogtepunt van deze tentoonstelling zijn de collages. Die zijn gecreëerd uit aquarel of andere verf, inkt en stukjes foto, geknipt uit tijdschriften. Soms worden ook glittertjes, steentjes en pareltjes toegevoegd, wat zorgt voor een feeërieke sfeer. Warme Afrikaanse kleuren worden gecombineerd met fris blauw en groen: Mutu moet een ontzettend goed gevoel voor esthetiek hebben. De seksualiteit van de vrouw is één van de thema’s, wat je vooral goed kan zien in de collage De Kleine Dood. Andere collages bevatten de vreemdste beelden: armen, benen, ogen, allerlei planten, bloemen, dieren en motoren. Afrika sluipt de collages binnen met fotootjes van uitgehongerde kindjes. Zelfs de griezeligste werken zijn toch nog prachtig. De collages zijn enorm gedetailleerd. Je kan ernaar blijven kijken, want je ontdekt elke keer iets opnieuw. Wangechi Mutu heeft echt de gekste dingen uitgeknipt en gecombineerd, maar het werkt.



