Rocking Chairs & Gebroken Harten

Op hun vorige plaat gingen ze nog nummertjes lenen bij levende legende Willie Nelson, op Here’s To Taking It Easy schrijven de heren van Phosphorescent hun hupse countryrockriedels helemaal zelf – en met succes! Wij hebben alvast onze rocking chair alweer van het tuinhuis naar de front porch verplaatst, om goedkeurend mee te wiegen bij zoveel moois.

Scheurende en huilende gitaren

Bij de eerste noten denken we dat Matthew Houck de zwaarmoedigheid van vorige platen op z’n minst deels heeft afgeworpen. Hij laat de gitaren duchtig scheuren en smijt er een orkestje blazers tegenaan, alsof hij de aanzet wil geven tot een wel zeer heftige linedance. Maar ook de slide guitar hebben ze bij Phosphorescent nog niet aan de kant gelegd, en dus druipt de weemoed al snel langs alle kanten binnen.  Op Tell Me Baby en Los Angeles tonen ze ons nog maar eens hoe hartverscheurend mooi gitaren soms kunnen huilen.Vooral dat laatste nummer is van ongekende grandeur, en misschien wel het beste wat Houck tot vandaag al uit zijn gitaar wist te toveren.

Een andere uitschieter is The Mermaid Parade - trefwoorden: Neil Young, The Byrds en gebroken harten.  Liefdesverdriet in een bijzonder mooie verpakking. Houck heeft van treuren zijn beroep gemaakt, en dat levert na zes jaar en evenveel platen nog steeds geweldige muziek op.