De Amerikaanse band Mercury Rev brak pas eind jaren negentig door met het album Deserter's Song. Ook in het begin van het nieuwe millenium brak deze groep potten, maar ondertussen zijn ze wat uit de spotlights van het muzieklandschap verdwenen. Echte hits heeft dit Amerikaanse vijftal dan ook niet: enkel The Dark is Rising wordt wel eens op Studio Brussel gespeeld. Maar op basis van die ene song konden we ons toch wel iets voorstellen bij deze meesters in droompop.

De Leuvense singer-songwriter The Bear That Wasn't mocht M-idzomer openen, maar het publiek kwam toch vooral voor Mercury Rev. Enkele oudere mannen gingen volledig op in de sferische muziek van deze band, en dat was ook het minste wat je van frontman Jonathan Donahue kon zeggen. Hij beeldde de lyrics (nogal vaak werd er gezongen over stars, sun, moon en flying) behoorlijk grappig uit. We weten niet of het lag aan de fles wijn die de zanger op het podium mee had, maar zeker is wel dat hij er schik in had en met volle goesting Midsummer met ons wilde delen.

Met een glimlach

De schitterende muzikanten van Mercury Rev deden bij momenten enkele sidderingen over onze ruggengraat lopen, al kon dat ook aan de nogal frisse avond liggen. Net toen de set wat eenvormig begon te worden, speelde de band een fijne en verrassende cover van Peter Gabriel's Solsburry Hill. Voor de bis kwamen ook het epische (maar lichtjes melige) The Dark is Rising en het opzwepende Senses on Fire.

Ons geheel warm maken kon Mercury Rev niet, maar een groep die al meer dan twintig jaar samen is nog steeds zo zien genieten tijdens het optreden, deed ons vaak glimlachen.

De komende dagen spelen ook nog o.a. Absynthe Minded, Leela James en Milow (unplugged) in de tuin van Museum M.