Lichtvoetig, vrolijk, maar nooit banaal

4
War Kids
The Ghost

Eén van de bands die je in 2010 in de gaten moet houden: zo wordt The Ghost in verschillende magazines en op muziekblogs geïntroduceerd. En zie, War Kids’ stevige opener Something New doet onze voeten al vanaf seconde één routineus meetikken.

Wat mag je verwachten van deze tweekoppige band, afkomstig van de Deense Faroe eilanden? Een leuke, zomerse en makkelijk verteerbare mix van indie rock en wat retro-elektro, met de hoge, vrouwelijke stem van frontman Filip Mortensen die soms dezelfde sfeer uitademt als die van PhoenixThomas Mars of Vampire WeekendsEzra Koenig.

Optimisme

Catchy en vrolijk dus, zonder te zeer in oppervlakkige naïviteit te vervallen. Luister maar naar hun debuutsingle City Lights: energiek en lichtvoetig, maar nooit banaal. Halfweg de plaat hebben onze voetjes nog steeds niet stilgestaan en hebben ook andere dansimpulsen zich gemanifesteerd.

In Love Is Nothing verweven de jongens van The Ghost aanstekelijke fluitpartijen tussen hun beats – en in dit nummer is de vergelijking met Phoenix al helemaal niet meer ver te zoeken. En ook Flaming Lips come to mind bij het beluisteren van War Kids. Een sombere titel trouwens, maar de verwachting die de naam meedraagt wordt resoluut aan diggelen geslagen door het optimisme van deze plaat.

1 augustus 2010

Add comment

  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden