Die Cubanen toch!

999 does it again! Na historisch getinte gezelschapsspellen zoals Carcassonne, De Kolonisten van Catan en Machiavelli, ziet ook het splinternieuwe spel Havana het daglicht.

The storyline

Cuba staat bekend voor de rum, de passie en ... de corruptie. Het is dé plek bij uitstek om als dictator aan een succesvolle carrière te beginnen. Na een zoveelste staatsgreep ligt Havana volledig in puin.

Nu is het aan jou om de Cubaanse hoofdstad in een handomdraai weer op te bouwen tot wat het eens was, en meer. 

Genoeg blabla, nu praktisch

Havana is een familiespel voor alle gezinsleden boven de tien jaar. Met minimum twee en maximum vier spelers krijg je 30 à 45 minuten de tijd om Havana in vroegere glorie te herstellen. Door middel van gewiekste zetten met je actiekaarten, troggel je het geld, het bouwmateriaal en de werkmannen van je tegenspelers af. De vernieuwde rijkdom is in een wip en een gauw een bron aan extra inkomen waarmee je als eerste 20 bouwpunten kan verzamelen door gebouwen te kopen.

Maar 999 zou 999 niet zijn, mocht het enkel dat zijn. Uiteraard wordt het spel voorzien van een setje gemene spelregels om het gezelschapsspel toch net een twist te geven.

Vinger aan de lont

Als fervente gezelschapsspeler zijn we dik verwend door 999. De uitgever lijkt wel dé succesformule te hebben uitgevonden. En toch... Havana is op zich een leuk spel maar zal bijvoorbeeld nooit het niveau van Carcassonne of De Kolonisten van Catan halen. De spelregels op zich zijn niet gemakkelijk te bevatten en dat maakt de eerste keer toch een vermoeiend avontuur. Toch blijkt na het eerste spel gespeeld te hebben, dat je snel weg bent met het principe.

Het spel wordt leuker naarmate je inzicht krijgt in de (tactische) mogelijkheden, maar het ontbreekt aan diepgang. De vergelijking naar hun eerdere successpellen is te gauw gemaakt en net dat maakt het spel niet gedenkwaardig. Maar als je je een half uurtje wil verpozen, is Havana een optie als een ander.