Enter The Void
Gaspar Noé
Net als zijn Irréversible, is deze nieuwe van Gaspar Noé weer eens heftige film geworden. Een verhaal over geweld, beloftes, nare herinneringen en vooral: een geest die danig in de weg zit!
Oscar is drugsdealer in Tokio, en heeft een bijzonder verleden achter de rug met zijn zus Linda. Hun ouders stierven vele jaren geleden in een gruwelijk auto-ongeval. Hij en zus sluiten na hun dood een bloedpact, waarbij ze beloven om elkaar nooit te verlaten. Linda komt over naar Tokio, waar ze een nieuw leven begint in een stripteasetent.
Visuele draaikolk
Wanneer Oscar sterft na een mislukte drugsdeal, blijft zijn geest rondsluimeren. In wezen zal hij Linda nooit verlaten. Via flashbacks beleven we het ongeluk vele malen opnieuw. Vooral het snijdende geluid, de gierende kinderstemmen en een onmenselijke ruwheid kruipen in de kleren. Die hardvochtigheid is een constante in heel het verhaal.
De film ontplooit zich tot een hallucigene draaikolk. Naast een soort openspringende zee-anemonen, wordt gebruikt gemaakt van flitsende beelden, hel licht en veel overvloeiingen. Je wordt van het ene tijdsbestek in het andere gezogen en beleeft alles net alsof je erbij staat. Bovendien maakt ook de in neon gedrenkte metropool Tokio dat je van begin tot einde vastgekleefd zit aan de scherm.
Onconventioneel
Verder wordt er duchtig geklopt, getierd, geschoten en gesekst in deze film. De acteurs, hoe weinig bekend sommigen dan ook mogen zijn, doen het verrassend goed. Paz de la Huerta (Linda) doet het uitstekend in labiele toestand.
Gaspar Noé houdt wel van hard, zo blijkt. Enkele jaren geleden veroorzaakte hij ophef met de film Irréversible (met in de hoofdrol Monica Bellucci), waarin hij een verkrachting gedurende 20 minuten in beeld brengt. De fragmenten worden omgekeerd afgespeeld. Het mag duidelijk zijn waar hij de mosterd vandaan heeft. Dat alles neemt niet weg dat Noé durft, en dat tot onze grote vreugde.
13 augustus 2010
