Routineuze pulp van The Ministers

De jonge Celeste Santana (Florencia Lozano) is op een dag getuige van de moord op haar vader. Jaren later zijn de zogenaamde Ministers terug actief en Celeste, ondertussen detective bij de NYPD, is vastbesloten de rekening te vereffenen. Samen met detective Bruno (Harvey Keitel), de voormalige partner van haar vader, gaat ze op onderzoek uit. Ondertussen ontmoet ze ook nog de excentrieke taxichauffeur Dante (John Leguizamo), die meer met de hele zaak te maken schijnt te hebben.

Lobotomie vereist

The Ministers kan zijn B-film-aspiraties niet verbergen. Zo is het scenario een lappendeken van clichématige situaties en slecht uitgewerkte personages en staan alle acteurs op automatische piloot te acteren. De anders zo energieke John Leguizamo slaapwandelt door de film heen, Harvey Keitel is ver weg van zijn legendarische rollen in Mean Streets, Taxi Driver en The Piano en de onbekende Florencia Lozano is een naam om stante pede uit je geheugen te wissen. Tot overmaat van ramp draaien de wanhopige pogingen om de film een air van sérieux mee te geven door zware thema's als schuld en boete en tal van religieuze referenties in de film te verwerken op een lachertje uit.

Met extreem veel goeie wil en zeer lage verwachtingen (een lobotomie zou al veel helpen), valt er misschien nog een beetje onbedoelde hilariteit te beleven. Bovendien is de film behoorlijk adequaat in beeld gebracht (oké, nu zijn we echt wel aan het vissen). The Ministers hoort thuis op de laagste rekken van de videotheek, al is de film nog niet eens belabberd genoeg om daar nog goed te kunnen scoren.