De Klap, een boek dat hard aankomt

Op de barbecue bij Hector en Aisha in het Australische Melbourne lijkt alles goed te gaan. Het is een gezellig boeltje met een bont gezelschap: Australiërs, moslims, joden, Engelsen, Grieken, homo’s. De vriendengroep is een afspiegeling van de huidige multiculturele Australische samenleving. Maar toch zijn er al enige spanningen op te merken. Dierenarts Aisha heeft haar zestienjarige assistente Connie uitgenodigd, die in het geheim een verhouding heeft met Hector, de man van Aisha. De spanning komt tot een hoogtepunt, wanneer Harry, de neef van gastheer Hector, het vierjarige ettertje van Gary en Rosie, Hugo slaat. De klap zorgt ervoor dat de vrienden zich opsplitsen in twee groepen: zij die vinden dat Hugo die klap verdiend heeft en zij die vinden dat een kind niet mag worden geslagen.

Ieder huisje heeft zijn kruisje

Maar toch vormt de klap niet de belangrijkste gebeurtenis van het boek. In de volgende hoofdstukken dompelt Tsiolkas je verder in de werelden van de diverse personages. Zo schrijft Anouk soapscenario’s, is de zeventigjarige Tsiolkas een geïmmigreerde Griek bij wie de melancholie hoogtij viert en lijkt Rosie de perfecte huisvrouw te zijn, maar haar verleden is doorspekt met rock ’n' rollverhalen. Dan is er ook nog Connie. Haar ouders zijn gestorven aan aids en ze woont sindsdien bij haar tante Tash. Elk personage heeft een ander profiel, maar ze hebben met elkaar meer gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken: achter de façades die ze optrekken, schuilen andere mensen. Ieder huisje heeft zijn kruisje, jawel, en niemand is perfect. De een heeft een minnares, de ander drinkt, de ander pleegt abortus zonder dat tegen iemand te zeggen. Door de klap beginnen ze na te denken over hun relaties, hun achtergrond en het beeld dat eruit komt, is niet altijd heel fraai.

Tsiolkas heeft met De Klap een wervelende roman geschreven die je van begin tot eind meesleurt in het verhaal. De beschrijvingen zijn nauwkeurig, maar Tsiolkas verliest zichzelf niet in de details. Een nominatie voor de Booker Prize heeft Tsiolkas al veroverd en wie zijn wij om hem dat niet te gunnen? De Klap is een boek dat je hard treft.