The Switch
Josh Gordon
De veertigjarige Kassie wil dolgraag een kind. Het enige ontbrekende ingrediënt? Een man. Dus gaat ze op zoek naar een spermadonor. Wat ze niet weet, is dat haar beste vriend Wally het spermastaaltje van haar donor heeft vervangen door dat van hem.
The Switch is een ietwat ongewone romantische komedie. Waar Hollywood je normaal met zoete maar voorspelbare liefdesscenario’s naar de oren smijt, draait het hier om sperma, een hoogst ongebruikelijk onderwerp in een romantische komedie. Kassie is veertig en, zoals vele vrouwen, single in The Big Apple. Ook het liefdesleven van haar beste vriend Wally loopt niet over rozen. Zij heeft echter nog één ding op haar verlanglijstje staan: een kind. Kassie is het wachten moe en gaat op zoek naar de geschikte spermadonor. Die denkt ze gevonden te hebben in de aantrekkelijke Roland. De neuroot Wally heeft zo zijn twijfels over de keuze van zijn beste vriendin. Wanneer die een “I’m getting pregnant” feestje geeft, raakt hij stomdronken en vervangt het staaltje sperma van Roland door dat van zichzelf. Een voorval waar hij zich niets van herinnert. Tot hij zeven jaar later Kassies zoontje leert kennen. De zesjarige Sebastian heeft wel erg veel met hem gemeen.
Een vertederende Jennifer Aniston
The switch is verrassend, grappig, maar vooral vertederend. Over de onbeschrijfelijke band tussen vader en zoon, beste vrienden en liefde. Hollywood verbaast met deze ongewone komedie. Al is ongewoon wel iets dat we gewend zijn van de regisseurs van Little Miss Sunshine en Juno. Sommigen noemen het briljant, anderen haten het. The Switch is duidelijk iets meer mainstream dan zijn voorgangers, maar de verrassende plot maakt het toch weer tot een karakterfilm.
Jennifer Aniston lijkt geboren voor dit genre. Ze speelt haar rol in The Switch even voortreffelijk als we van haar gewend zijn. Niemand komt zo natuurlijk en echt over op het scherm als Jennifer. Misschien komt dat in deze film wel omdat hij voor haar zo realistisch was. In de pers duiken de laatste tijd immers berichten op dat ze ook in real life op zoek wil gaan naar een donor. Na het zien van deze film zijn wij ervan overtuigd dat ze haar moederrol perfect zal vervullen. Of lag het toch enkel aan een goede dosis acteertalent? Wie zal het zeggen. Jason Bateman heeft duidelijk al wat ervaring in het vaderen. Je smelt bij de interactie tussen Wally en Sebastian. Wanneer Sebastian weer wat neurotische trekjes laat zien hoop je dat de knul in het echte leven net iets gelukkiger is. Hij doet het verdomd echt overkomen. Van de twee “mannen” in de film is hij ongetwijfeld degene die het publiek het meest zal doen smelten. Al is het maar om die grote verwonderde ogen.
Een grappig, origineel verhaal dat laat zien hoe het net dat ietsje anders kan. Met zaadmannen en neurotische zesjarigen. Wees gewaarschuwd: ontroering gegarandeerd!
20 augustus 2010
