Glastonbury: Another Stage
Venetia Dearden
Boeken en festivals? Niet meteen een combi die ons door het hoofd schiet als we op één of andere festivalweide liggen. Toch schenkt Venetia Dearden ons met haar fotoboek die onverklaarbare festivalsfeer in een formaat van vijftien op twintig.
Wanneer de graszoden verdwijnen en het stof herrijst. Wanneer een onhoudbare meute jongeren weer samentroept op drassige ondergronden. Dan is het moment aangebroken en weten we: de festivals zijn weer in het land. Hygiëne: nihil. Slaaptekort: check. Maar wat houden we er toch zo van. Vierentwintig uur per dag een overdosis muziek inhaleren en dat zonder schadelijke gevolgen. De clowneske individuen die ondertussen de revue passeren maken het plaatje compleet. Zo typisch festival.
In Glastonbury: Another Stage toont Venetia Dearden die kleurrijke charade in een driehonderdtal pagina's. Glastonbury in Zuid-West Engeland is een bedevaartsoord, niet enkel voor christelijke pelgrims, maar ook voor fervente muziekliefhebbers die jaarlijks afzakken naar het provinciestadje. Die massa inspireerde Dearden voor dit fijne fotoboek.
Lily & Steve
Zonder schaamte kunnen we nu de freakshow begluren die anders zo vluchtig aan ons voorbijgaat. Onnodig om stiekem vanuit onze ooghoeken te gluren. En wat blijkt? Doordat we ongegeneerd en onbevooroordeeld kunnen staren, ontstnapt de schoonheid ons niet. Hoewel het boek ons doet vermoeden dat we meer in het oog springen op de festivals met een normale outfit, is het een leuke fotoverzameling geworden. Het fascineert. Onder het motto: 'we doen even gek vandaag' zijn de outfits van de geportretteerden al dan niet zorgvuldig uitgekozen. De fotografe van dienst kiest voor een no-nonsense aanpak. Een witte achtergrond. Soberheid werkt. Een sterk contrast met de kleurrijke festivalgangers. Maar het mist zijn effect niet. Lily Allen en Seasick Steve staan mooi te wezen tussen Carrie & Justin en Fiona & Ian. Artiesten en festivalgangers verenigd. Gemengd tussen het gewone publiek. Zo typisch festival.
Het bladeren in dit naslagwerk is leuk. Een ongeregeld zootje gekenmerkt door een eigenwijze fashionstijl. Ieder uniek. Toch hebben ze één ding gemeen: het modderige laagje, aangekoekt of vers dat ongenadig aan hun schoeisel blijft kleven. U raadt het al: zo typisch festival.
28 augustus 2010
