Jagen op je ex-vrouw

Gerard Butler ken je ongetwijfeld nog uit The Ugly Truth of dan toch zeker wel als koning Leonidas uit 300. Jennifer Aniston teert dan weer op haar bekendheid van de sitcom Friends. Op zich een topcast voor alweer een zeemzoete romkom. Gelukkig pakt Tennant het genre net iets anders aan. De basisingrediënten blijven  hetzelfde: een onbereikbare liefde op een bedje van doldwaze actie met een snuifje good guy-bad guy.

Op vrouwenjacht

Milo Boyd is een geflopt politieagent. Om toch de huur te kunnen betalen beslist  hij  even het pad van bounty hunter op te gaan. Zijn taak bestaat eruit gezochte misdadigers te vangen en ze in te leveren bij de correcte instanties. Wanneer op een dag de naam van zijn ex-vrouw Nicole, op zijn bord belandt, is hij door het dolle heen. Dat belooft een makkelijke klus te worden, meent hij. Maar dat is buiten de misdaadjournaliste gerekend.

Wanneer ze dan ook nog eens in een moordcomplot verzeild geraken, moeten ze samen vluchten. Dat schenkt hen de tijd om de vervlogen amoureuze tijden opnieuw op te rakelen. Met alle gevolgen van dien.

Lovenswaardige poging

Een echte kaskraker is The Bounty Hunter niet gebleken. Heel erg verbaast ons dat ook niet. Wel vinden we het lovenswaardig dat de regisseur zich niet heeft laten verleiden tot de aloude technieken van een gemiddelde romantische komedie. Hij probeert er een nieuwe drive aan te geven en dat uit zich vooral in de boertigheid en onvoorspelbaarheid van Milo.

De film is een leuke poging om ook de mannelijke filmliefhebber te boeien en soms slaagt hij er ook daadwerkelijk in. We hebben een aantal keer gemeend moeten glimlachen om de fratsen van de twee tortelduifjes en het concept van het verhaal vonden we op z'n minst origineel. Geen topklassieker in wording, wel een meer dan degelijk verzetje tijdens een dood moment of voor een gezellig filmavondje met je lief.