1: Songs
Nicole Beutler i.s.m. Sanja Mitrovic en Gary Shepherd
Nicole Beutler maakte met 1: Songs een poëtische oorstelling over tragische vrouwen uit de theatergeschiedenis. Helaas hadden wij graag meer over hen geweten en zo meer van de liedjes begrepen.
Nicole Beutler, in Duitsland geboren en werkend in Nederland, is van vele markten thuis. Ze is choreografe, curator en performer, maar maakt ook muzikale voorstellingen zoals deze 1: Songs. Beutler laat hierin verschillende tragische vrouwen uit de theatergeschiedenis aan het woord. De enigen die wij kenden, waren Medea en Antigone. De andere fascinerende of mogelijk manische femme fatales zegden ons echter niets. Dat hoeft op zich niet, want deze dames zijn uiteindelijk niet meer dan een vertrekpunt voor een verhaal dat universeel kan zijn voor iedere vrouw. Helaas leek 1: Songs voor ons daardoor meer op een gewoon muzikaal optreden dan op een theatervoorstelling die we steeds maar wilden begrijpen. De Engelse songteksten drongen ook niet helemaal door, hoe sterk ze ook mochten zijn.
Fluisterend en furieus
De Servische Sanja Mitrovic, die in Nederland een mimeopleiding volgde, speelt wel de sterren van de hemel. In vijf microfoons bespeelt zij moeiteloos en loepzuiver alle registers, van zacht en fluisterend tot furieus en getroubleerd. Tussen het zingen door waagt Mitrovic zich ook aan enkele dansjes. Het technostuk waarop Mitrovic pompende dansbewegingen maakt en de lichten het geheel een epische touch geven, bleef het meest bij. De langgerekte herhalingen "I kiss him" (dat in ons hoofd na verloop van tijd als "I kill him" begon te klinken) en het hondengeblaf "Waf", wat eigenlijk "Rough" was, tonen de vrouw in haar meest dubbele positie.
Een toeschouwer verwoordde het na afloop treffend: "Sterk hoe Beutler zowel weet te tonen wat mij als man fascineert, maar ook afstoot aan een vrouw". Voilà, het leven zoals het is op de bühne.
28 augustus 2010
