Creation, of de melodramatische geloofscrisis van Darwin

In tijden van herexamens is Charles Darwin misschien niet 's werelds meest populaire persoon. Toch niet als je biologie moet studeren. Je zou echter al een eindje achterop schema moeten lopen met je blok, om nog nooit van de man gehoord te hebben. Ook in tijden van religieuze onzekerheid en Christelijke controverse, wordt Darwin als een onruststoker aangewezen. Darwins goed onderbouwde evolutietheorie is immers radicaal in tegenspraak met het Bijbelse scheppingsverhaal rond Adam en Eva. Zelf hadden we echter nog nooit stil gestaan bij Darwin, de man, en het effect dat zijn ontdekkingen op zijn eigen levensbeschouwelijke visie hadden. Toen zagen we Creation.

Saaie circle of life

Creation toont de jaren vóór Charles Darwin zijn befaamde boek “On the origin of species” publiceerde. Blijkbaar had Charles (geslaagde prestatie van Paul Bettany) een zwaar religieuze vrouw (rol van mevrouw Paul Bettany: Jennifer Connelly) die vreesde dat hij door het schrijven van zijn boek rechtstreeks naar de hel zou gaan. Je zou voor minder een geloofs- en huwelijkscrisis krijgen.

In Creation toont regisseur Jon Amiel ons een gefictionaliseerde versie van Darwins leven gebaseerd op de biografie van Kandal Keyes, genaamd Annie’s Box. De Annie in deze titel is Darwins vroegtijdig gestorven dochter. Aan de hand van flashbacks, toont Amiel een aantal fragmenten uit Darwins verleden die hem in een bepaalde richting zouden gestuurd hebben. Door het verhaal op deze wijze alineair te houden, creëert Amiel de broodnodige spanning die verder ontbreekt. Op zich dus een zeer slimme beslissing, ware het niet dat dit trucje uiteindelijk nogal doorzichtig wordt. Door de vanuit chronologisch oogpunt overleden dochter als een aanwezig personage te presenteren, leven we mee met Darwin en zijn wel en wee. Het leidt af van de relatief saaie circle of life waar deze film uiteindelijk rond draait. Doch als puntje bij paaltje komt, is het niet meer dan dat: een afleiding van het feit dat Creation in sé een ietwat grijs melodrama is (zowel qua inhoud als qua fotografie).