Blanc maakt een bleke indruk

Deze Frans-Belgische coproductie is de derde bioscoopfilm voor Christophe Blanc. Maar liefst 3 van 5 hoofdrollen zijn weggelegd voor Franstalige Belgische acteurs. Ook wist Blanc de franse François Cluzet te strikken voor de vertolking van Maxime. Cluzet werd dit jaar al twee keer genomineerd voor een César voor beste acteur.

Maxime, zaakvoerder van een garage voor luxewagens, heeft alles wat een mens maar wensen kan: een riante villa, perfect gezin (inclusief een beeldschone, jonge vrouw), adembenemende wagens en nog veel meer. Hij lijkt, ten opzichte van zijn twee broers die samen een armtierige hondenkennel leiden, het grote geluk gevonden te hebben. Maar dat verandert snel wanneer zijn zakenpartner Simon (Bouli Lanners) om het leven komt. Iedereen veronderstelt dat de medezaakvoerder om het leven is gekomen tijdens een auto-ongeluk, maar wanneer Maxime een eigenaardige (en onsmakelijke) vondst doet in het huis van Simon begint hij een andere doodsoorzaak te vermoeden.

Ongure Finnen

Niet lang na Simons dood wordt Maxime benadert door een ongure Finse bende die uit is op een fikse schadevergoeding die, naar eigen zeggen, beloofd werd door Simon. Maxime vermoedt dat deze kwajongens iets te maken hebben met de dood van zijn compagnon en besluit de hulp in de roepen van zijn twee broers.  Zij pakken het probleem aan op hun eigen, nogal roekeloze manier, met alle gevolgen van dien.

Met de klinkende titel Blanc comme neige maakt de regisseur niet alleen een "ludieke verwijzing" naar zijn naam, maar wil hij ook benadrukken dat niemand in de film echt onschuldig is. Blanc weet aan de hand van de geslaagde sfeerschepping, een paar knappe actiescènes en goed acteerwerk de kijker in het eerste deel van de film te begeesteren. De tweede helft daarentegen lijkt minder doordacht en sleept nodeloos lang aan. Geen wonder dus dat de film amper een magere 127.000 Franse bezoekers naar de bioscoop lokte…