Wohoo! Aku Bicara Malay!*

Young Malasia Collection doet exact wat je van een filmbox met die naam kan verwachten: vier jonge Maleisische cineasten staan er verzameld met vijfbekroonde werken. Een overzichtje lijkt dus op zijn plaats.

 AT THE END OF DAYBREAK

“Ze is een 1+1=3-type. Want 1+1=2, snap je? Maar zo simpel ligt het bij haar niet.” Aldus de vijftienjarige Ying volgens haar drieëntwintigjarige vriendje Tuck Chai, vòòr de relatie uitlekt en Tuck Chai de cel dreigt in te draaien.

At The End Of Daybreakis een naturalistische thriller, gebaseerd op waar gebeurde feiten, waar regisseur Ho Yuhang het thrilleraspect minimaal uitspeelde. Dat alles met mooi georkestreerde beelden, fijne vertolkingen en een goed scenario. Helaas, een verwarrend einde en een plot dat vooral in de laatste tien minuten iets te dunnetjes uitgesmeerd wordt, drukken alsnog een domper op de pret.

 LOVE CONQUERS ALL

Love Conquers Allvan regisseur Tan Chui Mui, blijkt een mooie antithesis op zijn titel. Een soort Maleisische versie van de Vlaamse film Bo, als je wil. Meisjes. Prostituties. Pooiers. Je kent het soort.

Dit is hoe pooier John de lichtelijk naïeve Ah Ping aan de haak probeert te slaan:

“Waar de auto stopt, daar gaan we trouwen en wonen.”

“Wie zegt dat ik met je wil trouwen?”

“Nou, je hebt geen keuze. Tenzij je uit de auto springt.”

Ah Ping geeft later toe dat John nogal no-nonsense is als het op vrouwen aankomt. Als ze daarna een koppel zijn, geeft John dan weer toe dat Ah Ping nogal een onnozel schaap is. Soit.Love Conquers All was niet slecht. De vertokingen waren surrëel waarachtig en de grens tussen fictie en docu vervaagt op een heel aangename manier. Maar de film is wel trààààààààg. Jezus. Te bekijken als je je eens abnormaal uitgeslapen voelt.

 MY DAUGHTER

My Daughteris misschien iets te arthouse voor zijn eigen goed. In de gehele 74 minuten ligt de entertaintmentwaarde ergens tussen het Internationaal Weerbericht en ‘De meest spraakmakende quotes van Avril Lavigne: een handgekozen collectie’. Ongetwijfeld had regisseur Charlotte Lay Kuen Lim iets superbelangrijks te zeggen waar wij plompverloren over keken.

 RAIN DOGS

De tweede film van Ho Yuhang in deze collectie kan zonder gêne naast de eerste staan. De gecontroleerde beelden maken plaats voor een stijl die meer aanleunt bij cinema verité. De centrale vraag leent zich er dan ook toe: "hoe overleef je als jongere in een meedogenloze stad?" Als sympathiek en bij wijlen geestig portret van (haast anti-) coming of age werkt Rain Dogs wondergoed. Fijn filmpje.

 WOMAN ON FIRE LOOKS FOR WATER

God, wat ziet WOFLFW van regisseur Woo Ming Jin er beeldig uit. Letterlijk is de film zonder twijfelde mooiste van de vijf, en misschien dat hij minder letterlijk ook wel kans maakt.

Het Maleisische platteland staat op de achtergrond adembenemend mooi te wezen tijdens heerlijk droge dialogen zoals deze:

“Ik hoopte dat we samen konden gaan wonen als je man stierf. Maar hij is sterk.”

“Ja. Jij zult eerder sterven.”

Scenariotechnisch grijpt WOFLFW ook naar de keel, met zijn thema’s als financiële zekerheid versus liefde en de (on)mogelijkheid te vergeven. Koosjer. Zeer koosjer.

Een bijzondere voorliefde voor dierenleed

Young Malaysia Collection geeft je Körperweltengewijs een mooie doorsnede van wat er zoal leeft in jong Maleisië. Het schetst de rusteloosheid van de Maleisische jeugd en hun talent om verloren te lopen in een urbane omgeving.

Typerend is ook hun bijzondere voorliefde voor (bij voorkeur nutteloos) dierenleed. Schilpadden schoppen, ratten liquideren met een pot kokend water, padden onthoofden met een botte schaar en niets daarvan in scène gezet, waar is Michel Vandenbosch als je hem eens nodig hebt?

Het verdict is simpel genoeg. Maakt tedere, rustige cinema je hartstikke bronstig? Dan is Young Malaysia Collection right up your alley. Liefhebbers van het ruigere werk komen vast wel ergens anders aan hun trekken.

* Wohoo! Ik spreek Maleisisch!