De Maagd Marino
Yves Petry
De Maagd Marino is het verhaal van twee ongelukkige mensen die zich samen naar een nauwkeurig gepland noodlot slepen. Schrijver Yves Petry flirt met de betekenis van identiteit, waarheid en fictie, wat een melancholisch mooi boek oplevert.
De Maagd Marino, de vijfde roman van Yves Petry, opent meteen met een bloederige sterfscène: Marino, een eenzame verkoper van computerbenodigdheden, ketent Bruno, een cynische literatuurdocent, aan een muur, amputeert zijn penis en snijdt hem vervolgens de keel over. Hoewel het niet om een brutale moord gaat, maar om de grondig geplande zelfmoord van Bruno, belandt Marino toch in de gevangenis. Daar krijgt hij bezoek van zijn dode slachtoffer, die hem aanzet tot het neerpennen van de gebeurtenissen die tot de ondergang van de twee mannen zouden leiden.
Met de gruwelijke openingsscène – die zo uit American Psycho van Bret Easton Ellis kon komen – pakt auteur Yves Petry de lezer meteen bij het nekvel, om vervolgens een ik-persoon het verhaal te laten vertellen, dezelfde ik die in de eerste scène gedood werd. Een soort van postuum dagboek dus, al is het de vraag hoe dood Bruno en hoe levend Marino écht zijn. Het motto van het boek is niet toevallig een citaat van J.W. von Goethe: “Lebt man denn, wenn andere leben?”
Uiteindelijk is De Maagd Marino een triest relaas over de banaliteit van leven en dood, over waarheid en leugen. Door Petry’s snedige, luchtige en hier en daar zelfs humoristische stijl wordt het melodrama echter vermeden en blijft er niets minder over dan een pakkend en erg fascinerend boek.
1 oktober 2010
