Dubstep voor fijnproevers

Het britse duo Mount Kimbie is al een tijdje talk of the town. Met enkele felgesmaakte remixes voor onder andere Foals wisten de heren zich al in de kijker te werken en op hun debuutplaat werd vol spanning gewacht.

Mount Kimbie lost met Crooks & Lovers de verwachtingen moeiteloos in en bewijst in één klap dat er nog hoop op evolutie is in het stilaan in drabberige betonwobbles verdrinkende dubstepgenre. Hoewel ze vaak in het hokje van (post-)dubstep gestoken worden, heeft de muziek van Mount Kimbie vaak maar weinig gelijkenissen met de huidige generatie. Met hun zweverige soundscapes en trippy vocals keert Crooks & Lovers voor een stuk terug naar de sound die Burial groot maakte. Toch is de plaat ook weer iets volledig nieuws. Beats worden naar de achtergrond gedwongen en van wobbles is er, buiten Blind Night Errand, geen sprake.

Wat Mount kimbie wel biedt, zijn bezwerende fluisterritmes die zich niet naar de voorgrond dringen, maar wel voorkomen dat Crooks & Lovers een loungy brij wordt. Akoestische gitaren en koele beats gaan met elkaar in confrontatie, en de heren tonen zich meester in het verknippen van vocal samples tot een bezwerend geheel. Vooral de schitterende productie vraagt om applaus: Crooks & Lovers klinkt zonder meer af, alsof Mount Kimbie gestreefd heeft naar absolute perfectie. Wie luistert naar Ode to Bear, Would Know of Adriatic kan gewoon niet om de afwerking heen. Elke bliep, elke glitch staat waar hij moet staan en klinkt zoals hij moet klinken. Een schitterende plaat dus, waar absoluut niets op af te dingen valt.