The Script voor de tweede keer

The Script is vooral bekend dankzij hun single We Cry. Ook zal bij sommigen een belletje gaan rinkelen als we The Man Who Can’t Be Moved vermelden. Momenteel draaien de radiozenders hun nieuwe single For the First Time. Helaas wordt deze niet grijsgedraaid.

Met You Won’t Feel A Thing, het openingsnummer, slaan ze met de titel de bal wat mis. Je voelt wel degelijk iets bij het beluisteren van dit nummer. De song bouwt rustig op, kent goeie ritmes en voert je op het gemakje mee naar de rest van de cd. Hierna krijg je een gevoel van herkenning door hun single For the First Time.

De gevoelige snaar wordt geraakt met Nothing. Het nummer vertelt ons het droevige verhaal van een onbereikbare liefde. The Script blijft een meester in het verwoorden van gevoelens. Ook de laatste song op de plaat, Exit Wounds, klinkt behoorlijk droef, behalve dan het refrein. Alsof de zanger iets goed te maken heeft.

Opbeurend maar niets nieuws

Gelukkig is het niet één en al droefheid op de nieuwe plaat van The Script. Ook de "aan vrolijke nummers behoevende" mens komt aan zijn (of haar?) trekken. Een mooi voorbeeld hiervan is de bijna volledige cd (met uitzondering dus van bovenvermelde nummers). De melodieën zijn vaak best wel vrolijk. Wie niet expliciet naar de tekst luistert, wordt er goedgemutst van.

Helaas lijkt The Script niet van vernieuwing te houden. Wie hun debuutplaat naast Science & Faith legt, zal amper een verschil horen. Misschien een tip voor het volgende album?

Naast het oor, wil het oog ook wat. De cover van Science & Faith oogt mooi. Simpel, eenvoudig en toch pakkend. Boeiende foto’s omhullen het geheel. Binnenin vinden we de lyrics, die overigens wel wat duidelijker mochten weergegeven zijn.  Kort samengevat kunnen we zeggen dat de cd vooral een hebbeding zal worden onder de fans. Wie de groep wil ontdekken kan evengoed beginnen met hun eerste plaat.