Van tango tot Weense wals

Laten we maar meteen open kaart spelen: we zijn geen grote poëziekenners. Het is dat Een twee drie ten dans van Eva Cox ons min of meer werd opgedrongen, anders hadden we er vast nooit vrijwillig naar gegrepen in een boekenrek. Maar goed, met een lange treinreis voor de boeg nestelden wij ons aan een raam en terwijl de zon langzaam onderging en polderdorp na polderdorp voorbij denderden, raakten we steeds meer verdiept in deze flinterdunne dichtbundel.

Constipatie

Eva Cox' gedichten vallen niet onder een bepaalde noemer te vatten. Zoals de achterflap al vermeldt, verzamelde de dichteres een kleine stoet poëzie, bestaande uit (ultra)korte proza, vertalingen en pastiches. Op die manier kan iedereen wel zijn gading vinden in het boek en is het werk dus uiterst geschikt voor poëzieleken zoals onszelf.

Voor wie het niet zo begrepen heeft op al te abstracte dichterlijke spielereien, heeft de bundel ook een pak meer verhaalachtig proza, waarin Cox enkele pareltjes van literaire vergelijkingen tentoonspreidt. Zoals in het gedicht She built herself a squeeze cage, waarin ze de gerimpelde pruilmond van haar bejaarde onderbuurvrouw vergelijkt met een scharlaken gelakte aars "lijdende aan ene constipatie van onuitspreekbare verlangens". Visueel, grappig en ook wel ontroerend. Precies zoals we het graag hebben.

Goochelen met cijfers

Toch nog een puntje van kritiek. Bij wijze van creatieve uitspatting werd er geopteerd om het boek geen gewone paginanummering mee te geven, maar een soort van artistiek telsysteem te gebruiken, dat we tot op dit moment niet hebben ontcijferd. Al kan ons gebrekkig wiskundig inzicht daar ook voor iets tussen zitten. In ieder geval maakt deze grillige nummering het wat moeilijker om achteraf nog eens terug te bladeren naar een bepaald gedicht. Gelukkig is de bundel zo dun, dat dit uiteindelijk geen al te grote problemen oplevert. We zijn dan ook meer dan bereid dit door de vingers te zien.

In Een twee drie ten dans mixt Eva Cox als een volleerde dj tango met Weense wals en lindy hop met drum-'n-bass, zo afwisselend is haar werk. Enkel de kwaliteit van de gedichten blijft constant.

> CJP screent De Leeslijst