Fawlty Towers voor sterren

Met Chelsea on the Rocks waagt Abel Ferrara zich nog eens aan een documentaire. De cultregisseur verwierf in het verleden vooral faam voor zijn gewelddadige films, genre Driller Killer en Ms.45. Andere successen behaalde hij met The Addiction, Bad Lieutenant en The Funeral. Veel van deze films spelen zich af in New York, de stad die een rode draad vormt door zijn carrière.

In de documentaire gaat Ferrara praten met inwoners van het Chelsea Hotel in - alweer - New York. En wat dan nog, zal je denken, maar het Chelsea Hotel is geen gewoon logement. Al decennia lang is het een ontmoetingsplaats voor kunstenaars, schrijvers en muzikanten. Bob Dylan schreef er liedjes en Sex-Pistolsbassist Sid Vicious zou er zijn vriendin Nancy Spungen vermoord hebben. Een aantal maanden na dat drama overleed Vicious zelf op dezelfde plaats. Ook Jimi Hendrix, Ethan Hawke, Janis Joplin, Jerry Garcia, Dennis Hopper en Andy Warhol woonden er ooit en velen van hen zijn dan ook te zien in Chelsea on the Rocks.

In de film zien en horen we getuigenissen van sterren en gewone stervelingen die in het Chelsea Hotel gewoond hebben of nog steeds wonen. Ze blikken allemaal nostalgisch terug op het verleden, want nu is er een nieuwe eigenaar en zijn de dagen van luide feestjes en alcohol- en drugsmisbruik voorbij. De vorige eigenaar, Stanley Bard, was een held voor de bewoners. Veel beroemdheden mochten er tijdelijk gratis logeren van hem om hun leven op orde te brengen.

Van de hak op de tak

De documentaire is soms moeilijk te volgen omdat de kijker enkel interviews ziet. Er is immers geen voice-over die alles aan elkaar praat en inleidt. Zo lijkt het vaak alsof de film van de hak op de tak springt. Bovendien weet je af en toe niet goed over wie er gesproken wordt, doordat het lijkt alsof je midden in een conversatie binnenvalt. De interviewstijl is ten slotte ook meer dan eens verwarrend. Er is meer dan één interviewer en soms praten ze door elkaar en door de geïnterviewde heen.

Maar bovenal is Chelsea on the Rocks toch een prachtige documentaire. We krijgen een unieke inkijk in het leven van vele beroemdheden. Dit levert evenveel pakkende als vreemde getuigenissen op over hun soms vreemde levensstijl. Je merkt aan elke uitspraak dat de bewoners de vorige eigenaar en de daarbij horende manier van leven missen.

Chelsea on the Rocks is een zeer leuke documentaire met enkele minpuntjes. Die schuif je echter snel aan de kant wanneer je wordt meegezogen in de flamboyante levens van de bewoners van het Chelsea Hotel.