Grinniken met een frons

Wekelijks tovert columnist Youp van ’t Hek bloedserieuze NRC-lezers een verademende glimlach om de lippen. Ware woorden bundelt zijn meest hilarische stukken uit 2009. Nutteloze verkeersregelaars, inhoudsloze radiopresentatoren, parasitaire bankdirecteurs en ander, kakelend gespuis haalt hij met een bot fileermes over de kam. Met zijn overrompelende directheid slaagt hij er ongetwijfeld in een verwrongen "au" uit de huizen van zijn slachtoffers te laten galmen.

In eenvoudige taalbeelden steekt van ’t Hek even goed de draak met de gewone man. Sensatiegerichte kijkers, excentrieke clubjes, feministische voetbalsters en zelfs zelfmoordenaars, allemaal krijgen ze de volle laag. Maar achter deze harde ironie schuilt een kwetsbaar artiest, steeds weer ontgoocheld, toch altijd weer vol hoop. Aangedaan vertelt hij over zijn eerste cabaret in het Glazen Huis in Groningen, waar hij de toeschouwers enkel zag, maar niet hoorde lachen. “Na drie kwartier bedankte het publiek mij niet met een applaus, maar door met zijn allen op de ramen te roffelen. Dat ontroerde mij zeer. De meest onnatuurlijke conference ooit. Spelen zonder lach. En toch ben ik zelden zo voldaan geweest na mijn werk. Vereerd dat ik daar drie kwartier mocht kakelen.”

Verrukkelijk leesplezier

Voor sadisten als ondergetekende vormt deze verzameling beslist een bron van (leed)vermaak. Je herziet de mening snel dat Nederlanders problemen grondiger aanpakken dan wij. Treinvertragingen en wegenwerken tot in het oneindige, corrupte politici en koninklijke schandalen, ramptoerisme en perverse "aarsbisschoppen", voor ons Belgen klinkt dat maar al te vertrouwd in de oren. Maar drijft van ’t Hek de spot met minder bekende, schaamteloze Nederlanders, mis je als Belg toch de nodige bagage om deze stekelige finesses ten volle te smaken.

Niets gaat boven een karikatuur van onze noorderburen, maar helaas blijft België evenmin bespaard van kritiek. Brasschaat met rijke stinkerds associëren? Een groter cliché én vooroordeel is nauwelijks denkbaar. Voor een cursus schelden biedt van ’t Hek dé handleiding bij uitstek. Maar ook deze goedkope humor ontketent een lachsalvo bij de toehoorder, dus laat ons hopen dat deze meester er zijn hele leven mee doorgaat. Zonder belerend over te komen, weet hij de mens een spiegel voor te houden. In deze tijden van vervlogen idealen is dat een absolute must!