De dreiging van Zwarte Honden

Zwarte Honden lijkt opgebouwd als een autobiografische tocht naar "de waarheid". Het personage Jeremy, die McEwans auteurschap schijnbaar overneemt, graaft in het leven van zijn schoonouders June en Bernard Tremaine om hun verhaal te kunnen optekenen in een biografie. “Ik hoop dat Junes ziel, en ook die van Bernard – als tegen zijn eigen overtuiging in iets van de essentie van zijn geest blijft bestaan – me zullen vergeven”, zo klinkt zijn verantwoording.

Gruwelijksreis

"Waarheid" is bijzonder veelzijdig in deze roman. Toen het echtpaar June en Bernard op huwelijksreis ging naar Frankrijk in 1946, waren ze beiden fervente communisten. De confrontatie met "zwarte honden", een begrip dat zijn letterlijke betekenis overstijgt, maakt dat June zich aan haar geloof gaat vastklampen. Haar gelovige, zweverige kant botst frontaal met Bernards nuchtere rationaliteit, en het is dan ook geen verrassing dat beiden er een erg verschillende versie van de feiten op nahouden wanneer hun schoonzoon Jeremy hun verhaal probeert te reconstrueren. Er is geen absolute waarheid, zowel wat de concrete gebeurtenissen tijdens de huwelijksreis betreft, als wanneer het over levensvisies gaat: rationaliteit versus geloof.

McEwan slaagt erin doorheen de dialogen tussen June en Bernard enerzijds en tussen hen en Jeremy anderzijds enkele grote vragen naar voor te brengen. Het verhaal gaat niet over deze ene familie Tremaine, maar over de dillemma's van Europa tussen nazisme en communisme. Een deel van de gebeurtenissen speelt zich inderdaad af vlak na de Tweede Wereldoorlog, een ander deel tijdens de val van de muur in 1989. McEwan weeft alles aan en door elkaar in deze gegeerde roman.