Te groene wereldkeuken

Het boek is bedoeld voor "elke liefhebber van de wereldkeuken en een vegetarische leefstijl – of wie wil beginnen bij een dagje zonder vlees." Dat dagje zonder vlees zien we wel zitten en vol goede moed, maar enigszins kritisch, slaan we het boek van 160 pagina’s open.

Bonen

Een goed vegetarisch kookboek moet ook een vleeseter doen watertanden. Dat deed dit boek jammer genoeg niet. De selectie overtuigt amper. De gerechten zijn meestal weinig origineel: hummus, moussaka, falafel, couscous, mojito, …

Sommige hoofdgerechten lijken eerder bijgerechten, terwijl enkele snacks ook als hoofdgerecht kunnen dienen. Bovendien zien de maaltijden op de foto’s er niet altijd smakelijk uit. Aan enkele gerechten zouden we niet eens willen beginnen. Bonen zijn bovendien alomtegenwoordig in dit kookboek. Ze zijn inderdaad voor een groot deel van de wereldbevolking een voedzaam basisingrediënt. Toch zou een kookboek meer variatie kunnen verdragen. We hoeven niet elke (vegetarische) dag bonen te eten.

Mojito

Dat gezegd zijnde, zijn de opgesomde recepten heel degelijk en leggen ze stap voor stap uit hoe de lezer het gerecht moet maken. Ze zijn gemakkelijk te volgen en de meeste ingrediënten zijn eenvoudig in de supermarkt te verkrijgen. We probeerden de klassieke falafel met pitabrood, sla en yoghurt. Hoewel de bereidingstijd langer duurde dan vermeld, was het wel lekker en simpel te maken.

Misschien doet dit boek de rasechte vegetariër wel honger krijgen, maar wie wil beginnen bij een dagje zonder vlees kan beter elders starten. Hoewel de recepten gemakkelijk zijn, hoef je dit kookboek niet te kopen om een goede mojito te maken. Daar vind je evengoed honderden andere recepten voor.