De literaire en muzikale klanken van Italië, de rode fluwelen zetels van de prachtige Bourla, een presentator die op het gepaste moment de gepaste grap maakt: meer is er niet nodig om ons een hele avond lang te doen genieten. Het is één grote fijnproeverij waarbij wij al dat lekkers heel lieflijk ingelepeld krijgen. Wij moeten alleen maar zitten en kijken.
Dat er op het concept van Behoud de Begeerte nog steeds geen sleet is gekomen, bewijst deze achttiende editie van Saint Amour. De kracht van zo'n avond zit hem in de afwisseling en natuurlijk ook in het talent dat iedere keer weer op het podium gehaald wordt. Voor velen is een hele avond Italiaanse poëzie misschien wat overdreven en voor anderen is een avond Italiaanse volksmuziek misschien een brug te ver, maar door het samenbrengen van een hele hoop verschillende talenten, zowel gevestigde waarden als nieuwelingen, weet Behoud de Begeerte telkens weer heel veel mensen warm te maken voor de kunst. Sven Speybroeck presenteert en praat de hele avond aan elkaar. Hij doet dat met de nodige luchtigheid, af en toe een stout grapje, maar vooral met een zeer aangename spontaniteit.
Deze avond gaat niet enkel over Italië. Het gaat ook over het beetje Italië dat wij hier bij ons hebben. Met gemak wordt over de grenzen heen gefietst en gezongen. Mauro Pawlowski is het Belgische resultaat van de liefde tussen een Italiaan en een Poolse. Van deze kunstomnivoor wisten we al dat hij gedichten schreef, maar voor Saint Amour maakt hij zijn prozadebuut met een kortverhaal over - hoe kan het ook anders - de liefde.
Italiaanse schone
De Nederlander Ilja Leonard Pfeijffer reed met de fiets naar Italië om nooit meer terug te komen. Hij werd er verliefd op de taal en het land, en schreef een boek over zijn reis. Sindsdien schrijft hij ook poëzie en proza in het Italiaans - ook daar kunnen we van meegenieten. Pfeijffer is de verpersoonlijking van de magische verteller, want daar staat of valt het concept van literatuur op een podium toch nog steeds bij. Een goede tekst op papier, is niet noodzakelijk een goede tekst op een podium. Bij Pfeijffer vloeien die twee moeiteloos in elkaar over. Hij neemt er dan ook de tijd voor. Hij dwingt ons te luisteren en wij hangen aan zijn lippen. De Italiaanse actrice Irene Lamponi brengt naast een aantal gedichten ook een stukje uit de monoloog die Pfeijffer voor haar schreef. Muziektheater Transparant brengt met Orlando een aantal bewerkingen van Vivaldi. Hier en daar krijgen we een heerlijk filmfragment te zien. Er wordt aan al onze zintuigen gedacht.
Een ander hoogtepunt van de avond is zonder twijfel Graindelavoix, een Belgisch ensemble (met enkele Italiaanse Limburgers) met een voorliefde voor oude muziek. In hun zoektocht naar de authentieke klanken van Italië, belandden ze bij de Muntagna Nera, een bijna mythische vereniging van Italiaanse volkszangers. Deze echte Italiaanse klanken werken zeer aanstekelijk en wij krijgen spontaan zin om mee te dansen met een iets oudere Italiaanse schone die ons met haar stem en wiegende heupen helemaal betovert.
Saint Amour is zonder twijfel entertainment op niveau en voor vele mensen een zeer genietbare avond vol nieuwe of oude bekende klanken om je in te wentelen en nog even te laten nazinderen in je hoofd.



