Je zou je haast afvragen wanneer Wim Vandekeybus en Sidi Larbi Cherkaoui, twee grote meneren uit de Vlaamse en internationale danswereld, in godsnaam repeteerden voor hun dansduet IT 3.0.
Cherkaoui is nog maar net terug uit Japan, waar hij op het moment van de aardbeving repeteerde voor de op manga geïnspireerde productie Tezuka. Vorige week danste hij nog het duet Play in De Munt, en ondertussen rijgt hij de prijzen aan elkaar voor Babel (Words). Vandekeybus is na de filmperformance Monkey Sandwich en het steengoede Radical Wrong met IT 3.0 al aan zijn derde productie van het seizoen toe.
In de eerste versie van IT op het festival van Avignon in 2002 danste Cherkaoui nog solo in de openlucht, samen met een sprekende ezel. In de indoorversie IT 2.0 werd die ezel vervangen door filmbeelden. Telkens choreografeerde Vandekeybus zijn pupil, maar nu staan beide dansiconen in een beperkte speelreeks samen op de scène van de Bourla, wat toch behoorlijk uitzonderlijk is.
Transformaties
Ook IT 3.0 is gebaseerd op een verhaal van Paul Bowles, waarin de geest Atlajala binnendringt in de lichamen van anderen. Dit spel van transformaties is op het kronkelende lijf van Cherkaoui geschreven. De al wat oudere Vandekeybus moet het meer van de kracht en expressiviteit hebben. Hun beide dansstijlen, in feite best verschillend, worden ook duidelijk in de livemuziek weerspiegeld.
Roland Van Campenhout (met de heerlijk bluesy stem) en diens muzikantencombo vertellen daarnaast ook het verhaal. We luisterden niet de hele tijd naar de lotgevallen van de geest, maar in de nu eens vrolijke en speelse, dan weer rauwe en energieke dans zaten er voldoende echo's naar het verhaal. De geestige filmbeelden van een rondtollende Cherkaoui verbeelden ook de fluïde Atajala.
Waarschijnlijk is IT 3.0 niet de beste voorstelling die beide choreografen samen zouden kunnen maken, want er zitten toch enkele dipjes in. Toch smaakt zelfs een uniek tussendoortje van deze twee grootmeesters voldoende lekker.



