Wanneer ze naar een nieuwe wijk verhuist, beslist een tienjarig Frans meisje zich voor te doen als een jongen. Tomboy, de laatste film van Céline Sciamma verkent net als haar debuut de ingewikkeldheid en de vele tegenstrijdigheden van een ontluikende vrouwelijke seksualiteit. Toch doet de jeugdigheid van de personages en een warrige derde akte de film niet veel goed.
Wanneer Laure (indrukwekkende nieuwkomer Zoe Heran) met haar ouders (Sophie Cattani, Mathieu Demy) en zes jaar oude zus Jeanne (Malonn Levana) verhuist naar een nieuwe wijk net ten oosten van Parijs, ontmoet ze het schattige meisje Lisa (Jeanne Disson). Tijdens hun eerste gesprek is Lisa onder de onjuiste indruk dat Laure een jongen is, dus wanneer Lisa "zijn" naam vraagt, komt Laure op de proppen met "Michael".
Van daaruit navigeert de film tussen de twee werelden die Laure/Michael bewoont en hun onvermijdelijke botsing. Sciamma, die ook het scenario schreef, combineert slim onschuldig ogende spelletjes met een verkenning van wazige genderidentiteiten en een kleine, maar welkome dosis humor. Daarbij toont ze Laures inventiviteit wanneer zij wordt geconfronteerd met bijzondere jongensproblemen, zoals hoe te urineren of overtuigend een Speedo te vullen.
Duurzame dialogen
Verscheidene scènes roepen een lichte spanning op tussen de twee leefwerelden en doen constant de vraag rijzen hoeveel Lisa van haar vriend(in) weet. Maar het verhaal bevat te weinig duurzame tekst en ook de bijrollen, zoals die van Laures moeder, zijn niet voldoende uitgewerkt.
Net als in Water Lilies, haar debuut, onttrekt Sciamma’s zachte hand geweldige en naturalistische prestaties aan haar jonge non-professionele acteurs. Heran is ondanks haar leeftijd en gebrek aan ervaring zeer overtuigend, terwijl Levana voor een notie van hilariteit zorgt met steeds goed gespeelde en geplaatste reacties.
Pittig detail: na het succes van Water Lilies besloot Sciamma te werken met een strak budget van amper 500.000 euro en te filmen met een lichte Canon 7D hybride foto/filmcamera die oogverblindend mooie beelden oplevert. Door de compactheid van het verhaal en de cast wordt deze keuze volledig gerechtvaardigd, hoewel de film van amper 82 minuten waarschijnlijk beter had gewerkt als hij wat langer was geweest.



