Get Low is een heerlijke tell tale-film die drijft op een onheilspellend sfeertje, humor en schitterende acteerprestaties. Aan het einde verraadt hij zelfs filosofische ambities.
Felix Bush (Robert Duvall) is een excentrieke kluizenaar die al veertig jaar in vrijwillige ballingschap leeft en een vreselijk geheim met zich meedraagt. Nu hij het einde van zijn dagen voelt naderen, vindt hij dat het tijd is om alle geruchten die over hem de ronde doen voor eens en voor altijd de kop in te drukken. Door middel van een door zichzelf georganiseerde funeral party zal hij de genodigden zélf eens zijn verhaal vertellen.
Dat is het redelijk eenvoudige opzet van Get Low, dat desondanks heel wat meer gewicht weet te krijgen dankzij de betoverende fotografie en de bluesy soundtrack waarmee het ruraal Amerika van de jaren 30 prachtig geëvoceerd wordt.
Klassiek & stijlvol
De grootste kracht van deze film ligt echter bij de acteurs. Bill Murray vindt ook hier weer de perfecte balans tussen ernst en glimlach, maar het is vooral Robert Duvall die met de pluimen gaat lopen dankzij zijn doorleefde en intense acteerprestatie. Hij speelt de mensenschuwe Felix op zeer overtuigende en oprechte wijze, zonder ooit in karikaturen te vervallen.
Vooral in het slotmoment van de film - een monoloog van Duvall - zien we een door de wol geverfde rasacteur aan het werk.
Verwacht geen vernieuwende of flitsende cinema, maar een lineaire verhaallijn zonder nodeloos ingewikkelde plottwists, waarin je je moeiteloos kan laten meevoeren. Klassieke maar zeer stijlvolle cinema, zoals er tegenwoordig te weinig van gemaakt wordt.



