In de ban van de liefde

Tatjana’s naamdag komt eraan. Haar zus Olga brengt, samen met hun moeder en hun kindermeisje, alles in gereedheid voor een groot feest. Wanneer Olga’s verloofde Lenski aankomt met Onegin, een vriend van de familie, is Tatjana meteen in de ban van diens elegante verschijning.

Liefde & haat

Onegin daarentegen heeft geen interesse in Tatjana en wijst haar af. Wanneer hij haar terug ontmoet, aan de zijde van Prins Gremin, beseft hij wat hij heeft gedaan. Nu is het Tatjanas beurt om hem onverbiddelijk af te wijzen.

De goedgevulde zaal begint nog voor het  doek opengaat spontaan te applaudisseren. Op het podium zitten vier dansers muisstil. Het decor doet realistisch aan. De belichting en de negentiende-eeuwse kostuums zijn mooi in evenwicht. De muziek die we te horen krijgen, komt van het orkest onder het podium. Het is een klassieke partituur van Kurt-Heinz Stolze naar P.I. Tsjajkovski.

Staande ovatie

Dat John Cranko een meester is in de kunst van de pas de deux, blijkt al uit de eerste opvoering. De dansers voelen elkaar heel goed aan en ook de emoties worden mooi naar voren gebracht. Er is een voortdurend spel tussen aantrekking en afstoting, wat de haat-liefdeverhoudingen tussen de verschillende personages beklemtoont. Daarnaast is er een contrast tussen luchtige, zwevende en  korte, krachtige bewegingen. De muziek zet de arrogantie van Onegin kracht bij, ondersteunt de verschillende gevoelens en vult de overgangen tussen de verscheidene scènes op.

Met liefde, haat, eenzaamheid en verdriet als belangrijkste thema’s is Onegin een ontroerend stuk waar je stil van wordt. Het slot, gevolgd door een minutenlange staande ovatie, kan alleen maar betekenen dat het Koninklijk Ballet van Vlaanderen met Onegin opnieuw hoogstaande kunst aflevert.

> Achter de schermen bij Onegin

> Interview dansers Onegin