Karaktervolle hervertelling van Romeo & Julia

4
Julia en Roem
Enki Bilal

Romeo en Julia moet zowat het liefdesverhaal bij uitstek zijn van het afgelopen millennium, met een triljoen bewerkingen en jammer genoeg ook evenveel pure verkrachtingen. Is er nog plaats voor eentje meer?

Met Animal'z begon Enki Bilal twee jaar geleden aan zijn postapocalyptische trilogie over een verwoeste aarde. Na het eerste deel in blauwtinten spitst de Franse striptekenaar van Bosnisch-Tsjechische afkomst zich in zijn tweede deel Julia en Roem toe op een moderne versie van Shakespeares beroemde tragedie.

De mysterieuze aalmoezenier Howard Lawrence redt als bij toeval de twee jongens Roem en Merkt van een zekere dood. Het drietal stuit even later op een hotel dat het Infarct - een natuurramp die de hele planeet heeft ontwricht - heeft overleefd en waar Julia en haar familie hun toevlucht hebben gezocht. Het vervolg laat zich raden: Roem en Julia worden verliefd, Merkt krijgt het aan de stok met de gewelddadige Tybb en Lawrence moet de gemoederen bedaren.

Uitstekende setting

Dat Bilals Julia en Roem speelt met namensymboliek is zo klaar als een klontje. De expliciete verduidelijking daarvan door verteller Lawrence is echter overbodig en werkt eerder storend dan verklarend. Ook de relatie tussen Julia en Roem is weinig uitgewerkt en komt hierdoor nogal lauw over.

Bilal creëert nochtans de uitstekende setting voor zijn verhaal. De vuile aardetinten en schimmige schetsen passen perfect bij de deprimerende sfeer die heerst na het zogenaamde Infarct. Deze kale en sombere wereld waar overleven primeert doet vaag denken aan Cormac McCarthy’s The Road en zorgt voor een schitterend contrast met de enkeling die zich nog durft vast te klampen aan de liefde.  

De verwijzingen naar het originele verhaal mogen dan nog zo duidelijk zijn, Julia en Roem is geen klakkeloze kopie van de zestiende-eeuwse tragedie, maar een karaktervolle hervertelling die zelfs eindigt met een onverwacht lichtpuntje. Laat dat derde deel maar komen.

26 juli 2011