Oerdegelijk gangsterepos

De Franse striptekenaar Christian De Metter nam een drietal jaar geleden Dennis Lehane’s Shutter Island onder handen voor de prestigieuze Casterman Kaliber-reeks. Ook Armitage Trails cultroman Scarface over de opkomst en ondergang van de beruchte maffiabaas Tony Guarino –geïnspireerd op maffiacoryfee Al Capone- krijgt nu de eer toebedeeld om te prijken in het rijtje verstripte roman noir-klassiekers.

Van straatboefje tot steenrijke bendeleider

Tony Guarino is een zelfredzaam straatboefje in het vroege twintigste-eeuwse Chicago dat voor grof geld om het even welk klusje opknapt. Het duurt niet lang voor de gewetenloze schoft opklimt tot de hoogste regionen van de georganiseerde misdaad. Zelf krijgt de maffialeider het niet enkel aan de stok met de andere bendes, ook zijn broer Ben, tevens politie-inspecteur, komt roet in het eten gooien.

Vergis je niet, Scarface is geen aangedikte Al Capone-biografie. De beruchte maffiabaas stierf immers in de gevangenis en had geen broers die hem voor de voeten durfden lopen. Toch zijn het juist die elementen, de quasi onschendbaarheid van Tony en de spanning in de relatie met zijn familie, die deze strip een zekere flair geven, al mocht de rol van Ben best wat uitgediept worden.

Scarface bouwt op een flashbackstructuur die zorgt voor een mooi ingesloten verhaal. Buiten diezelfde eerste en laatste pagina is Scarface echter zeer traditioneel en to the point, zonder veel digressies of verteltechnische hoogstandjes. De Metters tekeningen, gehuld in donkere schaduwen, passen wonderwel bij dit klassieke gangsterepos en ademen de sfeer uit van een grauwe industriestad waar geweld schering en inslag is. Scarface is een oerdegelijk verhaal, maar ook niet veel meer dan dat.