Wisselstroom in Hasselt

De figuur van Koen Vanmechelen behoeft geen introductie, hij is één van de meest vooraanstaande hedendaagse Belgische kunstenaars. Afgelopen jaar mocht hij zijn "Cosmopolitan chicken project" tentoonstellen op de biënnale van Venetië: Vanmechelens doel is om via rassenvermenging tot een "oerkip" of "universele kip" te komen. Een wereldkaart, vervat in een glazen kippenei verbeeldt de kunstenaar zijn doelstelling. Zijn atelier bestaat uit een tentoonstellingsruimte waar hij zijn nieuwe werken tentoonstelt en een tweede gedeelte op de bovenverdieping, hier krijg je een idee hoe de kunstenaar werkt.

Zogenaamd work in progress, verfborstels, verf, allerhande materialen, zijn allemaal te bezichtigen. Tussen zijn werkmaterialen staan allerhande afgewerkte en nog af te werken kunstwerken. De multidisciplinariteit van zijn kunst valt onmiddellijk op: videokunst, schilderkunst, beeldhouwwerken, tekenkunst, fotografie, enzovoort. Vanmechelen wil zich duidelijk niet tot één medium beperken.

Nieuwe impuls

Vonk vzw is een organisatie die in samenwerking met de stad Hasselt betaalbare atelierruimtes aanbied voor jonge getalenteerde kunstenaars. Zij krijgen een werkperiode van één à twee jaren ter beschikking voor een schappelijke huurprijs. De zes kunstenaars die nu resideren in Vonk zijn Reg Carremans, Tim Geelen, Brecht Koelman, Jan Marechal, Niels Vaes en Tom Vanuytrecht.

Zij presenteren een mooi schouwspel in de oude industriële setting: achtereenvolgens word je geconfronteerd met replica’s van exotische dieren, een home cinema op dansbare beats, een nieuw invulling van de Brugse stadsgezichten van Fernand Khnopff, een reeks portretten van op het Graspop festival, een spel met houten sculpturen en een hedendaagse interpretatie van minimal art en popart. Deze jonge kunstenaars tonen aan dat de hedendaagse beeldende kunstsector in Hasselt bloeit dezer dagen.

Bespeling van de zintuigen

Soundspace is een tentoonstelling die met slechts vier kunstwerken op drie zintuigen zinspeelt: zicht, gehoor en gevoel. Erwin Stache presenteert een installatie waarbij de bezoeker zelf aan de hand van vijf metalen staven op een houten platform geluid kan produceren. Afhankelijk van de huidweerstand en de bewegingen van de "performer" zijn er vertrouwde of vreemde klanken te horen. Paul Devens bespeelt het gehoor: twee halfronde wanden draaien om de toeschouwer heen, terwijl geluidsboxen buiten de wanden via zes kanalen klanken laten horen. Het werk is een onderzoek naar de ervaring van verborgenheid en blootstelling.

Pieter Geenen toont in een donkere ruimte een lichtgevende achtergrond die doet wegdromen. Het zicht heeft echter een bijzondere tweede betekenis: het is de voorstelling van de Turks-Cypriotische vlag, een symbool van provocatie aan het adres van de Grieks-Cyprioten, sinds de boedelscheiding. Frederik De Wilde vertaalt tot slot geluiden in visuele beelden die hij in een reeks opstelt, op deze wijze stelt hij de verschillende ruimten en omgevingen in vraag.