Drie jaar hebben de heren van The Kooks erover gedaan om met een nieuwe plaat te komen, die hen uit het straatje van gillende tienermeisjes naar de volwassenheid moest leiden. Junk of the Heart lijkt nochtans verdacht vaak op dezelfde formule te steunen als zijn voorgangers.
Het positieve aan de derde plaat van de Britten: zelfs op een miserabele winterdag in vol zomerseizoen kunnen deze nummers de zon tevoorschijn halen. How’d You Like That is een zeer waarschijnlijke nieuwe hit, na de al vlot meezingbare titeltrack, en Rosie is één van de meer verfrissende songs op het album. Het begin van de plaat kan qua niveau vlot mee met het sterke debuut Inside In / Inside Out van 2006.
Helaas lijken Luke Pritchard en de zijnen - vaak bestempeld als een afkooksel van Arctic Monkeys - exact dezelfde ingrediënten te gebruiken als vijf jaar geleden en is er amper sprake van evolutie. En dat terwijl hun tweede plaat Konk al zeer lauw onthaald werd.
Vluchtig
De onbezorgdheid van veel nummers creëert een vluchtigheid waardoor Junk of the Heart zich in de laagste regionen van ons korte termijngeheugen nestelt. Taking Pictures of You is zelfs degoutant in zijn meligheid en daarom verwaarloosbaar. Fuck The World Off bevat zoals de titel doet vermoeden weinig subtiliteit en al even weinig originaliteit.
Op deze manier zullen The Kooks nooit meer zijn dan dat "britpopbandje met die ene goeie plaat". Is It Me slaagt er wel weer even in om ons enthousiasme uit 2006 opnieuw aan te wakkeren. Helaas blijft het de enige opflakkering in een catchy, maar vooral teleurstellende plaat.



