Quichote's Eiland
Didier Volckaert
De 16-jarige San balanceert tussen droom en werkelijkheid. Hij is smoorverliefd op Isabelle, zijn "zoeteke Dulcinea", maar die heeft duidelijk andere dingen aan het hoofd.
In de knoop met zichzelf laat San (Tiemen Van Haver) zich meeslepen door de charismatische Quichote (Jeroen Willems) en zet zich af tegen de realiteit. Samen vechten ze tegen de windmolens van morgen en gaan ze op zoek naar een eiland voor de onverschillige Isa (Eline Kuppens).
Verfrissend
Met Quichote’s Eiland onderneemt Vlaams regisseur Didier Volckaert een waardige poging om het bekende (en beruchte) zeventiende-eeuwse Don Quichote-verhaal te verfilmen. Of eerder te bewerken.
Quichote’s Eiland is anders dan de meeste andere Vlaamse films, tegelijk verfrissend en bevreemdend. Volckaert (Patrasche, A Dog of Flanders) schakelt in zijn fictiedebuut probleemloos over van droom naar werkelijkheid en terug. Zo zit er in de film een ambitieus stukje animatie verwerkt, dat even goed van de hand van de jonge Tim Burton kon zijn geweest.
Guerillastijl
Dat laatste maakt deel uit van wat Volckaert "filmen in guerrillastijl" noemt. Bepaalde scènes, waaronder het stukje animatie, werden pas maanden na de draaiperiode ingeblikt. Als een ware Che Guevara tast hij alle grenzen van het medium af. Metaforen, iconen en denkpatronen vliegen je om het hoofd, maar ook enkele bijzondere acteerprestaties van Tiemen Van Haver en Eline Kuppens.
Het is even wennen, maar Quichote’s Eiland is het kijken meer dan waard.
> Interview Tiemen Van Haver
28 september 2011
