
Op de tweede dag van het Play festival in de MuziekODroom zwaaien vooral de (stevige) gitaaracts de plak.
Ondanks het vroege uur en het veel te mooie weer is de grote zaal (Fuzz) voor Willow (***) toch aardig volgelopen. De band met een bijzonder energieke frontman trakteert het publiek op aanstekelijke indierock met overduidelijke Britse invloeden. De nieuwe nummers doen ons alvast uitkijken naar hun eerste album begin volgend jaar.
Met hun alternatieve piano-en cellomuziek is Lili Grace (***) de ideale opener van het knusse podium achter de grote zaal (Zoot). Wie de twee zussen al eens aan het werk heeft gezien, merkt dat er aan hun repertoire gewerkt is. De set is een leuke mix van herkenbaarheid (lees: songs uit hun EP So much more ) en vernieuwing. Tijdens de zomer experimenteerden ze met elektronische muziek. Op Play maken ze er een zeer geslaagde vuurdoop mee.
Luid, Luider, Luidst

In de kelder van de Muziekodroom (Scar) komen liefhebbers van het stevigere werk volledig aan hun trekken. Psycho44 (**) krijgt het publiek met hun distortion in no time het hele publiek mee.
Ondertussen is het op de koppen lopen in zowat ieder hoekje van het Hasseltse muziekcentrum. Voor The Hickey Underworld (****) is de belangstelling ontzettend groot. De band komt, ziet en overwint met hun bekende wall of sound waar Blonde Fire,Future Words, Sick of Boys en Mystery Bruise slechts enkele uitschieters van zijn. Er worden ook nieuwe songs afgevuurd die even straf klinken als hun succesnummers.
Rare snuiters en nog meer lawaai

Ook aan de Mini Fuzz komt er serieus wat elleboogwerk te pas om een glimp van Benny Zen (***) op te vangen. De frontman en zijn The Syphilis Madmen serveren ons een bijzonder catchy stukje rammelrock. De band brengt het beste uit hun tweede plaat (Run Back To The Safety of The Town). Vooral Outsider Convention en Isabel zullen ons nog een tijdje bijblijven.
De volgende band op de Scar stage zorgt voor nog meer heerlijke herrie. Drums Are for Parades (****) blaast ons letterlijk en figuurlijk van de kaart. Net als op Dour hebben de Gentenaren versterking van een vierkoppige blazerssectie, gehuld in monnikspijen. Het geeft hun beukende metal nog een duisterdere ondertoon dan ze al had. Nooit gedacht dat je op deze muziek een dansje kan placeren!
Meezingers

Intergalactic Lovers (***) kunnen momenteel weinig verkeerd doen. Ook in de barstensvolle en snikhete grote zaal brengen ze meerdere toeschouwers in vervoering met parels als Shewolf en Fade Away. Het kunnen de tropische omstandigheden zijn die het publiek wat versuffen, maar zodra de eerste noten van afsluiter Delay ingezet worden, wordt er weer luidkeels meegezongen.
Wie nog verder muzikaal aan zijn trekken wil komen kan terecht bij Steak Number 8 voor meer explosief metalgeweld of bij de populaire Kortrijkse band Balthazar die het festival officieel mag afsluiten.



