I Love Techno is bewegen geblazen

We beginnen in de Orange Room, die huisvest vooral hippe en harde acts. Als eerste aan de beurt is Katy B (***1/2). Het valt op dat Katy ondanks haar prille carrière best al heel wat hits op haar conto heeft. Nummers als Perfect Stranger, Lights On en natuurlijk Katy On A Mission zijn regelrechte aanslagen op je voeten en zitten nu al in het collectieve geheugen gebrand.

De sfeer zit er meteen goed in en hoewel onze horloge aangeeft dat het nog maar 22 uur is de temperatuur fenomenaal hoog. Te hoog misschien wel, want zweetdruppels verschijnen zelfs op plekken waar je niet eens van wist dat je er kon zweten en het gebrek aan zuurstof is wat beklemmend.

Keizer van de avond

Nero (*****) is niet alleen een fenomeen en misschien wel de hipste dubstepproducer ter wereld, maar ook een geweldig talentvolle dj die exact weet hoe je een publiek aan het dansen krijgt. Met moddervette beats en dubstep, nog ranziger dan de druipende lijven van de jongens en meisjes in de zaal, staat de keet meteen in lichterlaaie. Tussen enkele samples door - onder meer Bloody Beetroots (Warp), Doctor P (Sweet Shop, Tetris) en driemaal Skrillex (Rufneck Bass, Basscanon en First of the Year (Equinox)) – blijven ook zijn eigen nummers bommen op de dansvloer.

Hét hoogtepunt van deze I Love Techno is zonder meer Promises, meegekweeld door iedere aanwezige en een rasecht kippenvelmoment.  Maar ook andere nummers als Crush on You en het geniale Guilt zijn niet te versmaden.

Boys Noize (***1/2), het alter ego van de Duitser Alexander Ridha en headliner van deze editie, maakt een gezapige indruk. De set bestaat uit een hele resem fijne electrodeuntjes, maar kent nauwelijks hoogtepunten, wat vreemd is voor een oudgediende. Met een slotoffensief – Lemonade, My Moon My Man en Kernkraft 400 (Zombie Nation) – weet hij toch nog enkele zielen voor zich te winnen. Een gemiste kans.

Amerikaanse Japanner

Steve Aoki (***)  is nog een naam die ook op de vorige affiche stond. De man verwierf vooral grote bekendheid met de wereldberoemde beuker Warp, die hij samen met The Bloody Beetroots maakte.De set nu klinkt erg zompig en het duurt een hele tijd eer de echte beats en blieps hun weg door de zaal vinden. We horen relatief veel dubstep voor een fidget-dj, maar Aoki geniet zichtbaar van de ambiance. Over zijn capaciteiten als dj zijn we iets minder tevreden, niet veel nieuws onder de zon en bijwijlen ook wat te nonchalant.

We pikken nog het laatste uur mee van de marathon-dj-set van Laurent Garnier (****). Chapeau aan hen die dit helemaal hebben uitgezongen, want hoe verfijnd, gelaagd en mooi het ook is, echt veel opwinding is er niet te vinden.