Hartverwarmend verjaardagsfeest in Bozar

Bij een verjaardagsfeestje van een radiostation kan een concert van formaat niet ontbreken. Zo moeten ze ook bij Musiq'3 gedacht hebben. Dus nodigden ze de crème de la crème van de klassieke muziekwereld uit om in Bozar samen te musiceren. Frank Braley (piano), Renaud Capuçon (viool) en zijn broer Gautier Capuçon (cello) behoren met zekerheid tot de categorie van topartiesten. Regelmatig spelen deze drie heren samen kamermuziek. En voor deze speciale gelegenheid (de opbrengst én de artiestengages gaan integraal naar het goede doel) wilden ze graag naar Brussel komen.

Geestentrio zonder boze geesten

Van de in totaal zeven pianotrio's die Ludwig von Beethoven schreef, is het vijfde ongetwijfeld het bekendste. Het kreeg na Beethovens dood de bijnaam "Geestentrio" omwille van het thema in het langzame tweede deel. Uit later onderzoek is immers gebleken dat Beethoven van plan was dit thema te integreren in zijn nooit uitgegeven opera MacBeth.

Na een energiek eerste deel verwachten we dus een spookachtig en angstaanjagend tweede deel. Maar Braley en de broers laten de boze geesten in de kast en spelen in een sfeer van ernst en inkeer. Met een bruisende finale sluit het trio het eerste deel van de avond af. Een te kort eerste deel. Hier hadden Bozar en de artiesten best een extra stuk aan kunnen toevoegen.

Warme Schubert

Dat Braley en de Capuçons thuis zijn in de muziek van Franz Schubert (1797 - 1828) is een open deur intrappen. Ze namen in het verleden al de integrale pianotrio's van deze Weense componist op en spelen deze erg lange, maar briljante muziek vaak samen in concert. Intelligent omspringen met je krachten is een must voor al wie dit trio van Schubert tot een goed einde wil brengen. En dat doen de musici ook. Zonder de grote structuren van dit werk uit het oog te verliezen, hebben de drie Fransen veel aandacht voor de muzikale kleuren. Want net daarin blinkt Schubert uit.

Het beroemde tweede deel van het trio, meermaals als thema gebruikt in films, wordt naar onze smaak door de pianist aan een te snel tempo ingezet. Maar de muzikale overredingskracht van Gautier Capuçon doen ons dat meteen vergeten. Deze man haalt de warmste klanken uit zijn cello en inspireert op zijn beurt zijn muzikale kompanen. Met onze gedachten helemaal in het Wenen van Schubert zakken we gaandeweg dieper en dieper weg in onze zetel. Althans toch tot het sprankelende derde deel ons doet wakker schieten. Steeds in dialoog met elkaar, gaan de drie musici door op dat élan. Het heel uitgebreide laatste deel verveelt geen moment. Je voelt gewoon dat Braley en de Capuçons deze muziek door en door kennen en met al hun talent de genialiteit van Schubert nogmaals dik in de verf zetten.