Das Racist
Das Racist
Best bewonderenswaardig, hoe de mannen van Das Racist er in De Kreun in slagen zichzelf nog minder serieus te nemen dan het schaars opgekomen publiek. Een aftandse computer, drie microfoons en veel bier, meer heeft het viertal uit Brooklyn niet nodig om een niet eens halfvolle zaal, maar bovenal zichzelf te amuseren.
De hipsterhop van Das Racist kan het best worden omschreven als een geslaagde mix tussen ironische stand-upcomedy en intelligente hiphop. Een mix die hen niets dan lovende woorden opleverde voor de twee mixtapes en hun onlangs uitgekomen debuutalbum Relax. Maar wie ook live aanstekelijke joke rap verwacht zoals die op plaat klinkt, is er aan voor de moeite.
Leve de gimmick!
Met Who’s That? Brooown! schiet het prettig gestoorde hiphopcollectief nog sterk uit de startblokken. Helaas gaan de spitsvondige teksten, die de rode draad vormen doorheen de nummers, al snel helemaal verloren in een hyperkinetisch spelletje over en weer roepen en smoelen trekken. Een laptop braakt ondertussen op automatische piloot de gesofisticeerde beats uit, terwijl alweer een volgende portie van het plaatselijk gerstenat een weg vindt naar de drooggebrulde kelen van de heren Suri, Vazquez en Kondabolu aka Heems, Kool A.D. en Dap.
De hilarische visuals en de dito dj/gastrapper van dienst doen gelukkig al snel vergeten dat Das Racist op een podium muzikaal weinig om het lijf heeft. Het wordt schaamteloos duidelijk dat de gimmick en het bijhorende plezier primeren.
Na een klein uur spelen krijgt Das Racist De Kreun eindelijk aan het dansen met de bescheiden hit Michael Jackson. Niettemin heeft het trio er halverwege het nummer blijkbaar al genoeg van. Dubbel jammer is het dat de heren zich ondanks een karrenvracht aan ongespeelde nummers te cool wanen voor een bisronde.
Entertainment boven muziek
Toch zijn achteraf weinig verwijten te horen. Hun concert mag dan weliswaar meer weg hebben van een uit de hand gelopen comedy-act dan van een normaal optreden, het moet de New Yorkers worden nagegeven: ze overklassen de doorsnee Vlaamse stand-upkomiek in de overtreffende trap, zonder er al te veel moeite voor te moeten doen.
Jammer wel dat goede entertainers daarom nog geen goede muzikanten maken. Leuk om naar te kijken, maar wie voor de muziek kwam kon zich de moeite gespaard hebben.
7 december 2011
