Birdy kan hoogvlieger worden

De Engelse Birdy of Jasmine van den Bogaerde groeide op in een grote muzikale familie met Belgische roots. Op haar vierde begon ze met pianospelen en drie jaar later schreef zal al eigen nummers. Mede door haar moeder, die concertpianiste is, ontwikkelde ze een grote passie voor klassieke muziek. Die voorliefde is merkbaar in de songs op haar titelloos debuutalbum. Ze heeft het lef om de songs te strippen en maakt er dan enkel gewapend met stem en piano, sobere, maar prachtige nieuwe versies van.

Openen doet dit album met een ontluisterend mooie versie van 1901 (Phoenix). Daarna volgt een ontroerende vertolking van Bon Ivers Skinny Love. Over de schoonheid van de covers kan er gediscussieerd worden, maar vast staat dat ze op zo’n jonge leeftijd al over voldoende muzikaliteit beschikt.

Eigen materiaal

White Winter Hymnial en Young Blood klinken in haar versie minstens even goed als op het album van respectievelijk Fleet Foxes of The Naked and  Famous.

Iets over de helft zit er jammer genoeg weinig spanning (lees afwisseling) meer in het album. Pas bij haar eigen creatie Without a Word komt daar voor eventjes verandering in. De song past tussen de rest van de liedjes, waardoor we gerust durven te beweren dat Birdy alles in huis heeft om met eigen materiaal minstens even succesvol te zijn.