Onheilspellende stiefmoeder

Al twaalf jaar vormt de succesvolle kunstenares Claire Paagman met haar man Axel en zijn dochter Josefien een hecht gezin, niet van echt te onderscheiden. Maar sinds Josefien haar stiefmoeder een geheim heeft toevertrouwd, is het gedaan met de harmonie. Alle drie voelen ze zich bespeeld en belazerd. Maar wie durft als eerste de waarheid open en bloot op tafel te leggen?

Het verhaal vangt aan vanuit Claires perspectief. Claire is in Engeland om er een prijs in ontvangst te nemen. Axel, haar man, had haar normaal gezien moeten vergezellen, maar het wordt al snel duidelijk dat er een grote ruzie heeft plaatsgevonden tussen het stel. Naarmate het verhaal vordert, voert Dorrestein de spanning op door steeds meer details vrij te geven over de verhoudingen binnen het gezin, maar het blijft onduidelijk wat er precies aan de hand is.

In het tweede en derde deel van het boek krijgen we het verhaal van Axel en Josefien te horen. Door deze twee personages ook aan het woord te laten, kom je steeds meer te weten over de onderliggende wrijving binnen het gezin.

Jeugdroman

De tiener Josefien wordt door Dorrestein neergezet als een slachtoffer van de keuzes van haar ouders. Ze vloekt veel en lijkt op niets anders uit te zijn dan het leven van anderen te dwarsbomen.

Dit onrealistische beeld zorgt ervoor dat de spanning die Dorrestein in de eerste twee delen zorgvuldig heeft opgebouwd, aan overtuigingskracht verliest. Het verhaal van Josefien doet denken aan een jeugdroman, waardoor het afbreuk doet aan de overdenkingen van Claire en Axel. Hun deel van het verhaal is wel gevuld met overtuigende passages.

Onheilspellend

Hoe meer het verhaal vordert, hoe onheilspellender de sfeer wordt, waardoor de spanning nog meer oploopt. Claire krijgt ook een steeds meer beangstigende rol toebedeeld, waardoor ze écht de boze stiefmoeder lijkt te worden. Haar beweegredenen worden steeds vager.

Naarmate de pagina’s oplopen, wordt de sfeer donkerder en onheilspellender, maar dat wordt allemaal ontkracht door het onspectaculaire slot van het verhaal. Het drama van het gezin loopt af met een sisser. Het teleurstellende slot zorgt ervoor dat de diepe indruk die de roman had kunnen achterlaten, uitblijft.