De Laatste Rit
Raymond van het Groenewoud
Of het echt zijn allerlaatste is, laat hijzelf in het midden, maar De Laatste Rit zou alleszins een waardig afscheid zijn. Raymond van het Groenewoud is oud geworden, maar zijn wijsheid en berusting zijn minstens even boeiend. En wees gerust: de fonkelende pretoogjes en liefde voor muziek spreken meer dan ooit.
Waar er in Mr. Raymond nog flink wat gekte doorklonk, is De Laatste Rit een stuk soberder. De kale pianoklanken van opener Aan de Meet doen zelfs aan kleinkunst denken, en Raymond spreekt over "de tijd die aan me vreet". Toch gaat hij de eindmeet met geheven hoofd tegemoet. Het hele album ademt speelplezier en vakmanschap. Hij mag dan oud zijn, zijn vrolijke levenskijk is hij nog niet kwijt. Het innemende Kind van het Weekend laat ook een andere, serieuzere Raymond horen.
De ingetogen ballades die de eerste helft van de plaat beheersen, ruimen op de tweede helft baan voor wat meer avontuur.'k Onthou het Niet is allerminst een toegift naar dementie en Moedertaal een sneer - zij het met een knipoog - naar alle Engelstalige groepjes.
Nog steeds verliefd
Als De Laatste Rit een testament is, dan wel van iemand die nog steeds verliefd kan worden (Jouw Liefde is vooral in zijn tweede, uitgeklede versie een echte parel) en nog steeds verliefd is op zijn vak.
Muziek maken kan Raymond van het Groenewoud als de beste, en hoewel de plaat weemoedig begint, is dat slechts schijn. Hij doet het misschien iets subtieler, maar hij kan het nog steeds: ons een hele plaat lang ontroeren, zonder ook maar een steek te laten vallen.
16 december 2011
Handige links
CJP-voordeel
Als CJP'er heb je recht op 15% korting op Azur.be. Claim hier je exclusieve CJP-kortingscode.
