La Piel Que Habito
Pedro Almodóvar
Een succesvolle chirurg voelt zich beperkt in zijn medische kunnen en voert thuis een eigen onderzoek. In handen van Hollywood zou deze film een misbaksel zijn, maar Almodóvar maakt er een pareltje van.
In het rustige Toledo ligt een riante villa waar plastisch chirurg Robert Ledgard (Antonio Banderas) woont en werkt in zijn privékliniek. Hij houdt er echter nog een eigen geheim project op na: Vera (Elena Anaya). De enige met wie de bloedmooie vrouw echt contact heeft, is Robert, die haar een nieuwe, stevige huid heeft gegeven.
Robert is verliefd op haar geworden en probeert haar kost wat kost in huis te houden, ook al is ze bijna volledig hersteld van de ingrepen. De liefde verandert in een obsessie en gaandeweg wordt duidelijk dat er nog dieper liggende redenen zijn waarom hij haar niet wil laten gaan.
Oogstrelingen & gefronste wenkbrauwen
Almodóvar is een regisseur met een oog voor schoonheid en dat is hier niet anders. Het verhaal is opnieuw bijzonder mooi gefilmd. De poëtische beelden vormen samen met de al even zorgvuldig gekozen muziek een mooi afgewerkt geheel met enkele zeer sterke scènes die je niet onberoerd laten.
Terwijl Almodóvar ongetwijfeld volledig juist zit op audiovisueel vlak, moeten we af en toe de wenkbrauwen fronsen bij enkele ontwikkelingen in het verhaal.
Had dit scenario in de handen van een Hollywoodregisseur geweest, was er een platte, obscene film van gekomen. Almodóvar daarentegen schotelt je een poëtisch gefilmde thriller voor, waar je zeker en vast van zal smullen.
20 december 2011
