Verzen die blijven als de eeuwigheid vergaat

Hij concentreerde zich op de poëten die ons Nederlandse taalgebied rijk zijn, van vroeger en nu, en schreef "méér dan een bloemlezing". Bedoeling van Onvergetelijke verzen. Maar van wie ook weer? Is vooral om een naslagwerk te bieden. Flarden van dichtregels en andere rijmpjes die al jarenlang als mantra in onze hoofden opduiken, krijgen zo meteen weer de duiding die ze verdienen. Claes rangschikt de gedichten niet alleen alfabetisch op naam van de dichter. De lezer kan ook gedichten terugvinden aan de hand van trefwoorden en thema's als "chimpansee", "zeemansliedjes" of "springtouwrijmpjes".

De eerste twee regels zijn de laatste niet

Een nobel doel, ware het niet dat het soms wel jammer is dat Claes bij het bundelen van zijn "onvergetelijke verzen", noodgedwongen versregels uit een gedicht moest losrukken, en daarvoor maar al te vaak gekozen heeft voor de eerste twee verzen.

In heel veel gevallen zijn die inderdaad het meest memorabel en klinken ze, ook zonder de context van het gedicht waaruit ze stammen, heerlijk als je ze woord voor woord over je lippen laat rollen. Maar in een enkel geval slaan de eerste twee regels van een gedicht nergens op en laten ze vooral een gapend gat achter van wat er niét staat.

Schoonheidsfoutje

Bovendien hoeven het ook niet per se die eerste regels te zijn die het meest in het collectieve geheugen staan gegrift. Althans niet bij Constantijn Huygens wiens gedicht als volgt begint: "Of droom ick en is’t nacht, of is mijn Sterr verdwenen? / Ick waeck en ’t is hoog dagh, en sie mijn Sterre." Deze eerste regels doen meestal geen belletje rinkelen; de slotregel is dan weer wel bekend. "Mijn Heil, mijn Lief, mijn Lijf, mijn God, mijn Sterr en mij." Romantischer is nauwelijks denkbaar. Dat juist deze regel wegvalt, is echt een gemis voor poëtische zielen. 

Maar dit zijn schoonheidsfoutjes: bij een verzameling als deze is kiezen sowieso een beetje verliezen. Claes is erin geslaagd om in de meeste gevallen de juiste keuze te maken en zijn lezers mee te nemen op een boeiende, nostalgische excursie doorheen de de Nederlandstalige poëziecontreien.