Sjezende bolides op de vlucht

We ontwaken, met een door vuisten bijgewerkt gezicht op een parking. Onze handen zijn aan het stuur van onze wagen geplakt. We zien dat onze fraaie Porsche langzaam naar beneden wordt gehesen in een pletmachine terwijl wij aan het stuur zitten.

We worden meteen betrokken in de actie die wat weg heeft van Heavy Rain. Het is namelijk de eerste keer dat producer Black Box zich aan Quick Time Events waagt, een primeur die voor het eerst geïntroduceerd wordt in Need For Speed: The Run.

Na onze ontsnapping à la James Bond, worden we al snel opgemerkt door enkele mannen in maatpakken die prompt in hun wagen klauteren en de achtervolging met gierende banden inzetten. Wanneer we aan deze gangsters op een haar na weten te ontsnappen en voor het eerst Sam ontmoeten, hebben we een nieuw doel voor ogen. We moeten de race van San Francisco tot New York winnen met als hoofdprijs het bescheiden bedrag van 25 miljoen dollar. Makkelijk verdiend, toch?

Prachtige bolides, frustrerende pitstop

De verschillende omgevingen die we doorkruisen met onze prachtige wagens zijn heel fraai uitgewerkt, en doen ons de frustratie van de tankstations even vergeten. Want enkel in een tankstation kan je van wagen wisselen, wat je winstkansen erg verkleint.

Als je van wagen wisselt en je daarna crasht, kom je dankzij het reset-systeem terug in de race, maar wel met je oude wagen. Dat betekent concreet dat wanneer je zeker wil zijn dat je een race wint, je bijna heel het spel door moet scheuren met dezelfde wagen.

Ondanks de nieuwigheden weet Need For Speed: The Run ons niet helemaal te overtuigen. Als je je een dagje bezig houdt met deze titel, kan je hem makkelijk uitspelen.