Lege handen op woeste hoogten

Woeste Hoogte, Rusteloze Zielen

Theater Artemis & Theater Antigone

Of je Wuthering Heights nu kent uit de roman van Emily Brontë of uit het gelijknamige lied van Kate Bush, dit tragische liefdesverhaal blijft na honderdvijftig jaar meer dan ooit actueel.

Niet kunnen kiezen is een van de kwalen van deze tijd. Maar vroeger was het niet anders: Catherine, kortweg Cathy, wil zowel de mysterieuze Heathcliff als de geciviliseerde Edgar, en probeert haar keuze zo lang mogelijk uit te stellen. In Heathcliff vindt ze de opwinding die ze bij de geciviliseerde Edgar niet vindt. Misschien is dit hartverscheurende drama wel zo universeel omdat het teruggaat op de oertegenstellingen hart vs. hoofd en natuur vs. cultuur.

Jeroen Olyslaegers bewerkte Wuthering Heights voor theater (wat nog niet vaak gebeurde). In het prachtige Woeste hoogten, rusteloze zielen geeft regisseur Floor Huygen haar spelers (drie Vlaamse vrouwen en drie Nederlandse mannen) veel ruimte. Alejandra Theus, onze beste onbekende actrice, is groots als Cathy, mede dankzij die prachtige korrel in haar stem. Door zijn zeer fysieke spel wordt tegenspeler Joris Smit echt een gevaarlijk aantrekkelijke Heathcliff.

Storm

Ontroerend mooi is het om te zien hoe huishoudster Nelly, die als vertelster fungeert, het vuile lichaam van Heathcliff wast, nadat Cathy's vader hem van de straat heeft geplukt om hem in huis te nemen. Cathy's aandacht is meteen geprikkeld. De windvlagen die worden opgewekt door twee ventilatoren op scène, verbeelden de storm in Cathy's hoofd. De wapperende gordijnen doen ons denken aan Romeo & Juliet, dat andere onmogelijke liefdesverhaal.

Heerlijk is het hoe scènes de tijd krijgen om zich te ontplooien. Het nachtelijke uitstapje van nimf Cathy en haar sater Heathcliff naar de hei, dat begint met onschuldige dierengeluidjes en eindigt in bijten, kussen en vechten, is onvergetelijk. Naast het uitmuntende acteerspel, is ook de subtiele soundscape en het planken decor (getemd hout: een metafoor!) een vermelding waard.

Dilemma

Na een korte ombouwpauze en bijhorende tijdsprong, is iedereen wat grover geworden: Heathcliff keert na jaren stilte als een beursyuppie terug, en brengt Cathy tot pijnlijke inzichten rond haar huwelijk met Edgar. Ze verlangt terug naar een tijd op de woeste hoogten die helaas niet meer terug kan komen. Iedereen is veranderd, niemand is alleen maar goed of slecht. Dé waarheid over dit liefdestrauma bestaat niet.

Soms is te veel willen nefast, en blijf je met lege handen achter.