Niks of Niks
Jan Decorte
Als we Niks of Niks zeggen, komt er waarschijnlijk ook niks spontaan in je op. Niets. Niks, zoals in: geen clou hebben wat te verwachten als je de theaterzaal binnenwandelt. En misschien is dat net de ideale manier om het stuk te bekijken.
Vergeet alles wat je van Shakespeare kent. Hoewel dit stuk een herwerkte versie is van Much Ado About Nothing, lijkt het in niets op het origineel. Geen theatrale en opgesmukte taferelen waar je ogen tekort komt, geen overvloed aan leugens, bedrog of (zelf)moord. Jan Decorte trakeert je daarentegen op een lichtvoetig en frivool, maar ook een immens dubbelzinnig stukje toneel.
Lichtzinnige Shakespeare
Much Ado About Nothing is sowieso een humoristisch verhaal, over de meer banale dingen des levens. Shakespeare verliet voor dit werk zijn vaste stramien van zwaarwichtige thema’s met een overvloed aan kommer en kwel en schreef een lichtzinnig stuk over twee koppeltjes: Benedict en Beatrice, Claudio en Hero. Ondanks de verwoede pogingen van dorpsslechterik Don John om alles in het honderd te laten lopen, vinden de vier protagonisten elkaar door middel van listen, tonnen dubbelzinnige humor en speels geflirt.
Jan Decorte maakt gebruik van een minimalistisch decor waarbij alle aandacht naar de vier protagonisten en de verteller gaat. Allen zijn ze gehuld in een gelijksoortig zedig gewaad, om zo de absurditeit en de humor in de verf te zetten. De dialogen zijn doorspekt met schijnbaar onschuldige woordspelingen, die bij nader inzien eerder dubbelzinnig dan onschuldig zijn.
Vreemd spektakel
De mix tussen kinderlijke onschuld en onvervalste geilheid zorgt voor een vreemd spektakel. Om het merkwaardige geheel helemaal compleet te maken, fungeren de acteurs soms als dansende derwisjen en worden de verschillende "acts" afgewisseld met middeleeuwse dansmomenten.
Na een uurtje loopt de voorstelling op haar einde. Wat misschien ook maar goed is, want helemaal overtuigen doet dit stuk niet.
30 januari 2012
